Dziedzictwo › Katalog › Szprudowo

Kościół · powiat tczewski

Szprudowo — dawny kościół (nieistniejący)

niem. Sprauden

Obiekt leży poza obszarem opracowania atlasu (Pomorze Gdańskie, Kaszuby, Powiśle, Żuławy) — zachowany dla porządku.

Rodzaj
kościół (dawny ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Sprauden
Miejscowość
Szprudowo, gm. Gniew
Dawny powiat
Kreis Marienwerder (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
tczewski
Po 1945
zburzony

Szprudowo to wieś kociewska w gminie Gniew, w powiecie tczewskim. Tutejszy kościół był filią parafii w Lignowach, pozostawał pod patronatem rządowym i nosił wezwanie świętych Szymona i Judy. Według dawnych akt ufundować go miał zamożny sołtys ze Szprudowa.

Świątynia była murowana, kryta dachówką, z wieżą, kruchtą i zakrystią, z czterema dużymi oknami i dwojgiem drzwi. 🔴 Wobec braku środków na naprawę rząd pruski kazał ją rozebrać w 1827 roku; mieszkańcy chcieli postawić w tym miejscu choćby małą kapliczkę, lecz władze świeckie nie pozwoliły.

📌 Przejście tej świątyni w ręce protestantów potwierdza Andrzej Tomczak: w 1583 roku wszystkie parafie dekanatu gniewskiego „wraz ze swymi kościołami filialnymi” były w rękach protestantów, a Szprudowo z kościołem filialnym należało do parafii w Lignowach.

📌 W latach 1686–1687 wizytator zanotował w Szprudowie, filii Lignów, że nie ma tu domu ani gruntu dla nauczyciela katolickiego — jest tylko dla luterańskiego. Tabela szkół, którą Waschinski ułożył z wizytacji, notuje tu szkołę ewangelicką od XVI wieku.

📌 Luterański epizod tej świątyni potwierdza też wizytacja z 1649 roku: zapisano w niej, że kościół w Szprudowie — murowany, z wieżą i zegarem, filia parafii w Lignowach — został „sprofanowany przez innowierców” i odzyskany przez biskupa. Kapłana wtedy nie było, więc nabożeństwo odprawiał co drugi tydzień proboszcz z Lignów, a plebanię zajmował wieśniak.

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego (tom XII, 1892) podaje, że w czasie Reformacji luteranie używali kościoła w Szprudowie przeszło czterdzieści lat; gdy w 1596 roku biskup Rozrażewski oddał go katolikom, z dawnych gruntów kościelnych pozostała tylko chałupa z ogródkiem. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (tom XII, 1892) wizytacja biskupa Rybińskiego z 1780 roku naliczyła w Szprudowie 155 katolików i 70 luteranów, a w 1885 roku wieś liczyła 353 mieszkańców, w tym 289 katolików i 64 ewangelików; szkoła ewangelicka miała w 1887 roku 75 dzieci.

Źródła: ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych”, Pelplin 1880, s. 256; E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928, s. 313, 420; M. Biskup, A. Tomczak, „Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.”, „Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu” 58 (1955), z. 1, s. 69–70; ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. I”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 84 (2005), streszczenie księgi G11 (wizytacja 1649); „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. XII, hasło „Szprudowo”.

Źródła

  1. ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej podług urzędowych akt kościelnych”, Pelplin 1880, s. 256
  2. E. Waschinski, „Das kirchliche Bildungswesen in Ermland, Westpreußen und Posen”, t. I, Breslau 1928 (Aneks I: wypisy z wizytacji pomorskich 1649–1781; Aneks II: ewangelickie szkolnictwo wiejskie terytorium gdańskiego)
  3. M. Biskup, A. Tomczak, „Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w.”, „Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu” 58 (1955), z. 1
  4. ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. I”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 84 (2005), streszczenie księgi G11 (wizytacja 1649)
  5. „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, t. XII, hasło „Szprudowo”

Metryczka

Identyfikator w atlasie
KOS-0540
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.