Tadzino — cmentarz poewangelicki

Tadzino (niem. Tadden) do 1945 r. należało do Kreis Lauenburg i. Pom. w Regierungsbezirk Köslin (Prowincja Pomorze) — a nie do zachodniopruskiego Kreis Neustadt. Wieś podlegała urzędowi stanu cywilnego i okręgowi (Amtsbezirk) Gnewin (Gniewino), z sądem obwodowym w Lęborku. Ludność ewangelicka należała do parafii (Kirchspiel) w Gniewinie; katolicy do parafii Góra.

Miejscowość nie miała własnego kościoła ani kaplicy ewangelickiej — pozostał po niej wyłącznie cmentarz. Niewielki, założony na planie zbliżonym do kwadratu, leży na skraju lasu przy dawnej linii kolejowej Wejherowo–Lębork. Dziś silnie zarośnięty (jeżyny), z licznymi rozbitymi płytami; zachowały się m.in. nagrobki Adolfa Srocka (1877–1932), Ottona Altersa (1867–1938) i Theodora Trappa (1870–1939) z cytatami biblijnymi z Biblii Lutra. Miejsce bywa sporadycznie odwiedzane (sztuczne kwiaty). Po 1945 r. ludność niemiecką wysiedlono, wieś zasiedlili polscy osadnicy.