Dziedzictwo › Katalog › Trzepowo

Cmentarz · powiat gdański

Trzepowo — cmentarz ewangelicki

niem. Strippau

Rodzaj
cmentarz poewangelicki
Nazwa niemiecka
Strippau
Miejscowość
Trzepowo, gm. Przywidz
Dawny powiat
Do 1920: Kreis Berent (Regierungsbezirk Danzig, Prowincja Prusy Zachodnie) — siedziba obwodu urzędowego i USC Strippau. 1920–1939: Kreis Danziger Höhe w granicach Wolnego Miasta Gdańska (Freie Stadt Danzig). 1939–1945: Reichsgau Danzig-Westpreußen. Po 1945: Polska, pow. gdański, gm. Przywidz.
Powiat dziś
gdański
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
odnowiony cmentarz ewangelicki z XIX w.
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Cmentarz z XIX wieku leży na zalesionym wzgórzu w Trzepowie; ujmuje go wojewódzka ewidencja zabytków w wykazie gminy Przywidz. W 1986 roku zinwentaryzowano na nim 224 groby i siedem nagrobków, a w 2008 roku uczniowie uporządkowali go w ramach projektu „Ruhe in Frieden”, czyli „spoczywaj w pokoju”. Chowano na nim do połowy XX wieku; dziś jest miejscem pamięci pod opieką szkoły.

Trzepowo — po niemiecku Strippau, po kaszubsku Trzépòwò — leży na Wyżynie Gdańskiej nad Wietcisą, w dzisiejszej gminie Przywidz. Do 1920 roku należało do powiatu kościerskiego (Kreis Berent) i było siedzibą obwodu urzędowego oraz urzędu stanu cywilnego. W latach 1920–1939 należało do powiatu Danziger Höhe w granicach Wolnego Miasta Gdańska; granica z Polską biegła przy Szumlesiu Królewskim. W latach 1939–1945 Trzepowo należało do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen).

1 maja 1291 roku poświadczeni są tu mnisi ze Strippau. 18 stycznia 1294 roku książę Mściwój II nadał w Słupsku opatowi Mikołajowi z Eldeny Strepowe, Clonow i Privisę na założenie klasztoru. Wizytacja archidiakonatu pomorskiego z 1583 roku wymienia Trepowo wśród wsi biskupiej parafii w Wysinie i notuje, że plebanowi nie płaci się stamtąd prawie nic, choć dawniej dawano po dziesięć szelągów od domu. W 1772 roku był tu królewski folwark i wieś o ludności mieszanego wyznania, z 24 włókami, w tym sześcioma włókami lasu.

W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w Strippau 28 budynków mieszkalnych i 267 mieszkańców, w tym 211 ewangelików i 56 katolików. Wymieniał tu 13 gospodarstw chłopskich i trzy zagrody chałupnicze. W tym podręczniku Strippau figurowało z własnym okręgiem szkolnym. W XIX wieku katolicy podlegali Wysinowi, a ewangelicy parafii w Przywidzu (Mariensee): Harnoch liczył w niej około 4257 dusz i dwadzieścia cztery cmentarze ewangelickie, a Trzepowo wymieniał wśród jej miejscowości szkolnych. Kościoła we wsi nie było; działała tu ewangelicka szkoła jednoklasowa.

W spisie z 1885 roku mieszkało tu 143 ewangelików i dwunastu katolików, w 1892 roku — 256 ewangelików i 42 katolików. Spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku zastał 377 mieszkańców, z których 344 podało niemiecki jako język ojczysty. W tym spisie 314 osób mówiących po niemiecku było wyznania ewangelickiego. W 1913 roku wieś liczyła 455 mieszkańców.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Przywidz (Mariensee) i podaje we wsi 302 ewangelików, a w majątku 65.

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, Kreis Berent, s. 42, poz. 103; Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910); „Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, Warszawa 1880–1902, hasło „Trzepowo”; „Visitationes archidiaconatus Pomeraniae Hieronymo Rozrażewski Vladislaviensi et Pomeraniae episcopo factae”, wyd. S. Kujot, Fontes Towarzystwa Naukowego w Toruniu I–III, Toruń 1897–1899, s. 46–47 (parafia Wysino); A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, 1890, hasło „Mariensee” w diecezji Karthaus; wojewódzka ewidencja zabytków, gmina Przywidz (pozycja 172); Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 30, pozycja 269; H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 99; H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 155; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 31.

Położenie: 54,1695° N, 18,2793° E — pomorskie Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazana przez dokumentalistę cmentarzy albo sprawdzona na miejscu. (M. Drzewiecki — położenie wskazane przez autora opracowania „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Trzepowo — klimatyczny cmentarz ewangelicki z XIX w. (memento-mori.org.pl)
  3. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Berent
  4. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich
  5. Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910)
  6. Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 30, pozycja 269
  7. H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 99
  8. H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 155
  9. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 31

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0259
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.