Ulinia — cmentarz poewangelicki

Ulinia (niem. Uhlingen) — dawna wieś folwarczna (Dorf und Rittergut) w Kreis Lauenburg i. Pom., rejencja koszalińska, Prowincja Pomorze; ok. 1900–1912 liczyła 46 mieszkańców. Wzmiankowana już w 1437, przez wieki w rękach von Krockowów, od 1804 von Somnitzów; zachował się XIX-wieczny pałac z parkiem. Wieś należała do ewangelickiej parafii w Łebie i katolickiej w Lęborku [wg Meyers Gazetteer].

Na południe od wsi, w obrębie dawnego parku ok. 50 m od głównej drogi, zachował się poewangelicki cmentarz leśny o powierzchni ok. 0,24 ha, założony prawdopodobnie pod koniec XIX w.; najwięcej pochówków przypadło na lata 20. XX w. Nekropolia podzielona na sektory z osobną kwaterą dziecięcą; w pobliżu pomnik mieszkańców poległych w I wojnie światowej. Własnego kościoła ani kaplicy ewangelickiej w Ulini nie było [?] — obiektem jest sam cmentarz.