Wejherowo — cmentarz poewangelicki

Cmentarz ewangelicki w Wejherowie (niem. Neustadt in Westpreußen), założony w 1823 r. na zachód od miasta przy dzisiejszej ul. Sobieskiego — równocześnie z pierwszym zborem ewangelickim. Wejherowo było siedzibą własnej parafii ewangelickiej (Kreis Neustadt in Westpr., rejencja gdańska, Prusy Zachodnie); nowy neogotycki kościół ewangelicki konsekrowano w 1908 r. (dziś rz.-kat. św.

Leona Wielkiego i Stanisława Kostki). Na cmentarzu stała kaplica-ossuarium w formie rotundy [?]. Gmina ewangelicka rosła: 336 wiernych (1825), 635 (1831), 2549 (1900). W 1951 r. z decyzji władz komunistycznych zburzono nagrobki i pomniki, teren zamieniono na park miejski przy ul. Sobieskiego (potocznie „park sztywnych"); pochówki nadal spoczywają w ziemi, zachowała się aleja brzozowa. Umieszczono trójjęzyczną (polską, niemiecką, kaszubską) tablicę pamiątkową.