Dziedzictwo › Katalog › Wielki Komorsk

Cmentarz · powiat świecki

Wielki Komorsk — cmentarz ewangelicki

niem. Groß Kommorsk

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Groß Kommorsk
Miejscowość
Wielki Komorsk, gm. Warlubie
Dawny powiat
Kreis Schwetz (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
świecki
Po 1945
losu nie ustalono

Po ewangelickiej wspólnocie Wielkiego Komorska pozostał cmentarz wewnątrz zabudowy wsi; w źródłach nie znaleziono opisu jego stanu z oględzin w terenie. Figuruje on w wojewódzkiej ewidencji zabytków. W gminnej ewidencji, przyjętej uchwałą rady gminy Warlubie w 2019 roku, cmentarza nie ma: wymienia ona w Wielkim Komorsku wyłącznie obiekty katolickie.

Wielki Komorsk, po niemiecku Groß Kommorsk, leży na lewym brzegu Wisły nad strugą Mątawą. Książę Świętopełk odstąpił wieś w 1246 roku biskupowi kujawskiemu Michałowi jako zadośćuczynienie za szkody wyrządzone kościołowi, a biskupi kujawscy władali nią do zajęcia tych ziem przez Prusy. W 1885 roku na 2049 mieszkańców obu części wsi — wsi włościańskiej i zagrodniczej, po niemiecku Bauerndorf i Käthnerdorf — przypadało 1650 katolików.

Ewangelików było 389 i mieli tu własną szkołę; kościoła ani kaplicy dla nich nie zbudowano. Na nabożeństwa jeździli do Nowego, a w 1890 roku weszli w skład nowo erygowanej parafii w Warlubiu, która na początku nie miała świątyni, a jej wierni zbierali się w magazynie kolejowym. W sąsiednim Małym Komorsku — dziś w gminie Nowe — ewangelicy stanowili większość: 170 wobec 110 katolików. Wcześniej, według wizytacji z lat 1701–1702, parafia komorska — obejmująca Komorsk Wielki i Mały, Warlubie oraz Rulewo — liczyła 407 katolików, a obok nich mieszkało tu 197 luteranów.

Pod tą nazwą urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej z 1868 roku prowadzi dwa osobne hasła: pod hasłem Groß Kommorsk, Bauerndorf (wieś) — 80 domów mieszkalnych i 640 mieszkańców, w tym 145 ewangelików, 488 katolików i siedem osób innych wyznań; pod hasłem Groß Kommorsk, Käthnerdorf (wieś) — 179 domów mieszkalnych i 1216 mieszkańców, w tym 318 ewangelików, 866 katolików i 32 osoby innych wyznań. W tym samym podręczniku katolików przypisano do parafii Kommorsk, a dzieci do okręgu szkolnego Groß Kommorsk.

Cmentarz ewangelicki był w użyciu pod koniec XIX wieku. 18 lutego 1896 roku pochowano na nim komornicę Birkholz (w źródle „Einwohnerfrau”) w obecności licznych żałobników. Gdy pastor Hülsen zaczął modlitwę, zza ogrodzenia cmentarza, gdzie stała grupa mężczyzn, podniosły się krzyki i śmiech, a mąż zmarłej zawołał do nich: „Seid Ihr Menschen oder Vieh?” — „Ludzie jesteście czy bydło?”. Korespondencja z Grudziądza z 20 grudnia 1896 roku donosi, że za zakłócenie ewangelickiego nabożeństwa odpowiadało przed sądem ośmiu oskarżonych katolików — siedmiu z Wielkiego Komorska i jeden z Nowego.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Warlubien i podaje 168 ewangelików w części chałupniczej (Kätnerdorf) i 106 w części chłopskiej (Bauerndorf).

Źródła: Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen… 1885, powiat świecki, s. 136–137, poz. 40, 41 i 61; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 533 i 539; Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, t. IV, hasło „Komorsk”; wojewódzka ewidencja zabytków, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Toruniu, wykaz gminy Warlubie, pozycja 220; gminna ewidencja zabytków gminy Warlubie, uchwała nr VII/51/2019; ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych… cz. I”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 84 (2005); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 158–159; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 88; „National-Zeitung” (Berlin), 23 grudnia 1896 roku, s. 3 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal).

Położenie: 53,5846° N, 18,6688° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt.

Źródła

  1. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen… 1885, powiat świecki, s. 136–137, poz. 40, 41 i 61
  2. A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 539
  3. Wojewódzka ewidencja zabytków, WUOZ Toruń, wykaz gminy Warlubie, poz. 220
  4. Gminna ewidencja zabytków gminy Warlubie, uchwała nr VII/51/2019
  5. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 88
  6. „National-Zeitung” (Berlin), 23 grudnia 1896 roku, s. 3 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal)

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-1140
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
średnia
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.