Wolinia — cmentarz poewangelicki

Cmentarz w Wolini (niem. Wollin) założono w południowej części wsi, pośród dawnych pól i łąk, jako nekropolię tutejszej społeczności ewangelickiej. Wieś była folwarkiem rodu von Puttkamer (poświadczonym co najmniej od 1457 r.), który wzniósł tu reprezentacyjny dwór; w 1878 r. baron Georg von Puttkamer utracił posiadłość, a majątek przeszedł w ręce Filipa Georga von Braunschweig. Do pierwszej połowy XX wieku Wolinia miała własny kościół ewangelicki, po którym dziś nie pozostał żaden ślad; parafię, wcześniej podporządkowaną Stowięcinu, w 1923 r.

włączono do Cecenowa (Synod Słupsk – Stare Miasto). Na cmentarzu zachowało się sporo kompletnych nagrobków z inskrypcjami – głównie z lat trzydziestych i czterdziestych XX wieku, a najstarszy datowany jest na 1869 r. – w tym liczne kamienie polne ze ściętą i opisaną płaszczyzną oraz kilka drewnianych krzyży z 1945 r. Nekropolię zamknięto w latach sześćdziesiątych, choć ostatni pochówek odbył się we wrześniu 1976 r. (spoczęła tu Anna Schröder, zmarła 12 września 1976 r.); przy wejściu stoi dziś współczesny kamień upamiętniający dawnych mieszkańców Wolini.