Wytowno — dawny kościół ewangelicki (ob. św. Franciszka z Asyżu)

Wytowno (Weitenhagen), wieś nad jeziorem wzmiankowana już w XIV w., otrzymało protestancki charakter wraz z reformacyjnymi postanowieniami sejmu trzebiatowskiego z 13 grudnia 1534 r.; tutejszy zbór należał odtąd do synodu słupskiego, a w 1940 r. liczył wraz z filią w Machowinie blisko 1910 wiernych. Sam kościół pochodzi z drugiej połowy XVII w. – to budowla z muru pruskiego, bez wyodrębnionego prezbiterium, której murowana wieża i zachodnia przybudówka są starsze od nawy; całość odnowiono w 1880 r. We wnętrzu zachowało się bogate dziedzictwo ewangelickie: ołtarz z drugiej połowy XVII w. z gotyckimi rzeźbami, ambona łącząca elementy barokowe i neogotyckie, empora z połowy XVIII w., piękny prospekt organowy z XIX w.

oraz epitafium pastora Marcina Westphala z 1680 r. z wizerunkiem rodziny duchownego u stóp ukrzyżowanego Zbawiciela. Wśród skarbów świątyni są też zawieszony pod sufitem model statku wotywnego z napisem „Soli Deo Gloria” i złocony srebrny kielich z 1662 r. ufundowany przez Margaretę Agnes von Winterfeld, a przed kościołem stoi przedwojenny pomnik parafian poległych w pierwszej wojnie światowej. Po 1945 r. świątynię przejęli katolicy, lecz jej wyposażenie do dziś świadczy o dawnym, ewangelickim życiu wsi.