Zagórzyca — kościół ewangelicki (Sageritz)

Pierwszy kościół w Zagórzycy (niem. Sageritz) odnotowano już w 1284 r. – była to drewniana świątynia, w której głoszono kazania po niemiecku; Reformacja zaczęła tu obowiązywać po postanowieniach sejmu trzebiatowskiego z 1534 r. Gdy około 1820 r. drewniany kościół spłonął od uderzenia pioruna, w latach 1830–1844 wzniesiono dzisiejszą murowaną budowlę, po części z kamienia pozostałego po dawnym zamku; pierwotnie była to prosta bryła bez wieży, którą dobudowano dopiero w 1903 r., a zakrystię już po wojnie. Z bogatego wyposażenia ewangelickiego pamięć przetrwała o pozłacanym kielichu komunijnym z 1603 r.

ze scenami ukrzyżowania (zaginął w 1945 r.), cynowej misie chrzcielnej z 1681 r. oraz trzech dzwonach – jeden z napisem „Christian Tim Anno 1661”, inny przetopiony w czasie I wojny światowej. W 1936 r. zbór liczył blisko dwa tysiące wiernych, a wśród dziewiętnastu znanych proboszczów lat 1590–1945 szczególne miejsce zajmuje ksiądz Annemarie Winter, pierwsza duchowna w regionie, która posługiwała w czasie wojny i w 1945 r. została zesłana na Syberię, gdzie zmarła. Po wojnie świątynię przejęli katolicy – 1 czerwca 1951 r. erygowano tu rzymskokatolicką parafię pod wezwaniem świętego Józefa.