Dziedzictwo › Katalog › Zamkowa Góra

Cmentarz · powiat starogardzki

Zamkowa Góra — cmentarz ewangelicki

niem. Schloßberg

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Schloßberg
Miejscowość
Zamkowa Góra, gm. Skarszewy
Dawny powiat
Kreis Berent (Regierungsbezirk Danzig, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
starogardzki
Po 1945
pozostał cmentarzem
Dziś
nieczynny cmentarz poewangelicki
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Okolica na dawnej mapie — położenie samego obiektu jest przybliżone. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Zamkowa Góra w gminie Skarszewy to niewielka osada w obrębie wsi Junkrowy, licząca kilkanaście osób. Leży w dolinie Wietcisy, na Kociewiu środkowym. Nazwa wywodzi się od grodu: Słownik geograficzny pod hasłem „Genszna albo Gnosna” opisuje prastary gród słowiański nad Wietcisą, około pół mili od Skarszew, w dokumentach krzyżackich zwany Jungwrowe albo Jungfirowe. Gród przetrwał do 1258 roku, kiedy zburzyli go pogańscy Prusowie, którzy najechali te strony z prawego brzegu Wisły. Należał pierwotnie do książąt pomorskich; w 1269 roku Sambor II nadał tę okolicę cystersom pelplińskim, a zakonnicy grodu nie odbudowali. W pobliżu założyli wieś, którą od zamkowej góry nazwano z niemiecka Jungwrowe, Jungferberg. Junkrowy należały odtąd do dóbr cystersów pelplińskich.

Przed 1920 rokiem okolica wchodziła w skład powiatu kościerskiego (Kreis Berent): spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku wymienia Jungfernberg — niemiecką nazwę Junkrowów — pod pozycją trzydziestą dziewiątą powiatu kościerskiego. W latach 1920–1939 należała do Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 do Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen).

Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 87 mieszkańców: 25 luteranów i 62 katolików, przy parafii luterańskiej w Skarszewach (Schöneck). Wykaz gmin z 1 grudnia 1885 roku notuje Jungfernberg w powiecie kościerskim, na stronie czterdziestej pod pozycją trzydziestą piątą: 269 mieszkańców, w tym 88 ewangelików i 181 katolików. W tym wykazie ewangelicy należeli do parafii w Skarszewach (Schöneck), katolicy do parafii w Pogódkach.

Spis z 1910 roku powtarza oba przypisania i wykazuje 211 mieszkańców, przy 158 mówiących po polsku. W tym spisie wśród 52 osób mówiących po niemiecku było 48 ewangelików i czterech katolików. Agathon Harnoch wymienia Schloßberg — niemiecką nazwę Zamkowej Góry — wśród miejscowości okręgu parafialnego Skarszew. Harnoch liczy w parafii skarszewskiej 6403 dusze i osiem cmentarzy ewangelickich, ale nie wymienia żadnego z nazwy. W źródłach nie znaleziono zapisu przypisującego cmentarz wprost do konkretnej parafii; spisy dotyczą całej wsi.

W ewidencji konserwatorskiej powiatu starogardzkiego cmentarz figuruje pod pozycją pięćset sześćdziesiątą szóstą: leży na wzniesieniu po południowej stronie drogi gruntowej z Zamkowej Góry do Wolnego Dworu, w odległości kilometra od Zamkowej Góry. Ta sama droga wraca w wykazie — pod pozycją siedemdziesiątą ósmą, przy cmentarzu ewangelickim dawnej osady Cztery Włóki, o powierzchni czterech arów, oddalonym od Wolnego Dworu o około dwa kilometry na zachód. Obie osady, Zamkową Górę i Czterywłóki, wylicza także Słownik geograficzny wśród miejscowości katolickiej parafii skarszewskiej.

Cmentarz z pozycji pięćset sześćdziesiątej szóstej opisuje zapewne także „Berenter Kreisbote” z 2003 roku, przy wspomnieniach Ericha Woelkego spisanych przez Giselę Borchers. Na drodze z Rathsbergu do Zamkowej Góry (Schloßberg) leżał po lewej stronie, na niewielkim wzniesieniu wśród drzew, cmentarz ewangelicki obu wsi. W 2003 roku dało się jeszcze rozpoznać pojedyncze groby, wokół rozciągały się pola, drogi już tu nie prowadziły, a na zdjęciu z tego czasu widać rozbity nagrobek z napisem „Engler”.

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku liczy tę miejscowość razem z Jungfernberg w parafii Skarszewy (Schöneck) i podaje łącznie 48 ewangelików.

Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); wojewódzka ewidencja zabytków — wykaz cmentarzy powiatu starogardzkiego; Cmentarze — Parafia św. Michała Archanioła w Skarszewach; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 460; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, bearb. vom Königlichen statistischen Bureau; Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 (hasła „Genszna al. Gnosna” i „Skarszewy”); „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820, s. 88, nr 108; „Früher Schulweg — Heute Wanderweg” (wspomnienia E. Woelkego, spisała G. Borchers), „Berenter Kreisbote” nr 5 (2003), s. 10–11; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 44.

Położenie: 54,0801° N, 18,3788° E Pokaż w atlasie →

⚠ Pinezka wskazuje miejscowość, nie sam obiekt — położenie przybliżone. (według danych OpenStreetMap)

Źródła

  1. Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie)
  2. Cmentarze — Parafia św. Michała Archanioła w Skarszewach
  3. A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen", Neidenburg 1890
  4. „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820
  5. „Früher Schulweg — Heute Wanderweg” (wspomnienia E. Woelkego, spisała G. Borchers), „Berenter Kreisbote” nr 5 (2003), s. 10–11
  6. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 44

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0292
Stan weryfikacji
wymaga sprawdzenia w terenie
Pewność ustaleń
wysoka
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.