Zielin — cmentarz ewangelicki

Cmentarz ewangelicki w Zielinie, w gminie Trzebielino, jest dziś zdewastowany: nagrobki są uszkodzone, a starodrzew w większości wycięto. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go jako cmentarz historyczny.

Zielin, po niemiecku Sellin, wzmiankowany po raz pierwszy w 1301 roku, był dawnym lennem rodu von Puttkamer. W 1927 roku majątek liczył 1291 hektarów. Przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu miasteckiego (Kreis Rummelsburg) w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze.

Własnego kościoła ani parafii Zielin nie miał. Ewangelicy należeli do parafii w Cetyniu (Zettin), a właściciele dóbr zielińskich byli współkolatorami tamtejszego kościoła; katolicy podlegali parafii w Miastku.

Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął Zielin w dwóch rubrykach: w gminie wiejskiej naliczono 202 ewangelików, w obwodzie dworskim — 234; katolików nie zapisano w żadnej z nich. W 1925 roku majątek liczył 312 mieszkańców, a w 1939 roku gmina wiejska — 480. Na początku marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona.

Według opisu Pomorza Ludwiga Wilhelma Brüggemanna z 1784 roku Zielin miał nauczyciela i należał do synodu słupskiego.

Źródła: L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern”, cz. II, t. 2, Stettin 1784, s. 808; pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, powiat Rummelsburg, s. 162–163, pozycja 39, i s. 166–167, pozycja 112; E. Müller, „Die evangelischen Geistlichen Pommerns”, cz. II, Stettin 1912, s. 80; wojewódzka ewidencja zabytków, gmina Trzebielino, pozycja 74.