Dziedzictwo › Katalog › Zielonka Pasłęcka
Kościół · powiat elbląski
Zielonka Pasłęcka — dawny kościół ewangelicki (Grünhagen)
niem. Grünhagen
- Rodzaj
- kościół (dawny ewangelicki)
- Nazwa niemiecka
- Grünhagen
- Czas budowy
- 1778–1792
- Miejscowość
- Zielonka Pasłęcka, gm. Pasłęk
- Dawny powiat
- Kreis Preußisch Holland (Regierungsbezirk Königsberg, Provinz Ostpreußen)
- Powiat dziś
- elbląski
- Po 1945
- przejęty przez katolików
Kościół świętego Jana Chrzciciela w Zielonce Pasłęckiej (po niemiecku Grünhagen) wzniesiono w latach 1778–1792. Jest barokowy i ceglany. Wraz z cmentarzem przykościelnym objęto go jednym wpisem do rejestru zabytków — pod numerem 596/69, decyzją z 12 marca 1968 roku.
Do XVII wieku wieś była filią parafii w Kwitajnach, potem stała się siedzibą samodzielnej parafii luterańskiej. Należały do niej majątki ziemskie w Rydzówce, Drulitach, Kątach, Dargowie, Piniewie i Zielnie, wieś czynszowa Awajki oraz mniejsze folwarki w Majkach, Talpitach, Tumpitach, Czarnej Górze, Pergozach i Wąnikach. W maju 1897 roku urzędowe obwieszczenie w „Deutscher Reichsanzeiger” wymieniało wśród spraw prowadzonych w powiecie pasłęckim wykup ciężarów realnych, które majątki Dargowo i Talpity świadczyły na rzecz kościelnych instytucji w Zielonce.
Adolf Boetticher w inwentarzu zabytków z 1898 roku uznał kościół za mało znaczący. Zanotował, że przywilej wsi pochodzi z 1483 roku, a w kościele wisi dzwon z 1506 roku z łacińską modlitwą do Chrystusa i imieniem Maryi. Do parafii w Zielonce należała wtedy reformowana gmina w Samrodt w powiecie morąskim.
Dzwon z 1506 roku wisi w wieży do dziś. Elżbieta Wróblewska zwraca uwagę, że w jego napisie umieszczono średniowieczną niemiecką nazwę wsi, „grunhan”; na Pomorzu zna tylko jeszcze jeden dzwon z nazwą miejscowości, w Sztumie, i przypuszcza, że oba wyszły z tego samego warsztatu, który za Bernhardem Schmidem z dużą ostrożnością łączy z Elblągiem. Drugi, mniejszy dzwon odlał w 1746 roku elbląski ludwisarz Johann Heusler, przybyły z Norymbergi; napis na nim ułożył na polecenie patrona kościoła, hrabiego Rzeszy Philippa Ottona von Dönhoffa, pastor Michael Theodor Nagel. Tego dzwonu już nie ma — autorka przypuszcza, że zarekwirowano go na potrzeby wojenne w czasie pierwszej wojny światowej, a wiadomo o nim tylko z drewnianej tablicy w wieży.
Takie tablice były dwie: podawały po niemiecku treść napisów obu dzwonów, powstały według autorki zapewne przed pierwszą wojną światową i są obiektami unikatowymi na terenie Polski. W 1996 roku jedna była przymocowana do belki wieży, drugą w nieznanych okolicznościach zdjęto. Obok południowej zakrystii, w osobnej dzwonniczce, wisi trzeci dzwon, gdańskiego ludwisarza Ambrosiusa Rofmana, z cyfrą 4 na szyi, w której Wróblewska widzi być może ostatnią cyfrę roku 1584.
Studium gminne zaznacza, że kościół w Zielonce Pasłęckiej nie należy do typu skromnych, prywatnych kościołów oberlandzkich, typowego dla ziemi pasłęckiej, lecz nosi cechy baroku. Kościół pozostawał ewangelicki do 1945 roku; dziś jest rzymskokatolicką świątynią parafialną. Według Roberta Ziemiańskiego katolickie nabożeństwa odprawiano w tym kościele już w 1946 roku. Według Elżbiety Wróblewskiej, która opiera się na Roczniku Diecezji Warmińskiej z 1974 roku, stał tu na pewno już w 1506 roku kościół drewniany, a obecny wzniesiono na miejscu dawnego: wieżę w 1778 roku, kościół w 1792 roku; parafię katolicką utworzono po 1945 roku, a kanonicznie erygowano w 1962 roku.
Księga pastorów Prus Wschodnich i Zachodnich, wydana przez Verein für Familienforschung in Ost- und Westpreußen, notuje przy tej parafii między innymi tych duchownych (rok to data z hasła, zwykle objęcia urzędu): Johann Scheibe (1542), Paul Witte (1554), Thomas Justitior (1562), Kilian Hostius (1576), Michael Altroggen (1707), Ernst Gottlieb Neubeccius (1709–1712), Samuel Reimann (1712), Christian David Crüger (1740), Wilhelm Pisanski (1768), Gustav Heinrich Monbilly (1824), Carl Heinrich August Tröder (1860), Johann August Leopold Maximilian Schliepe (1887), Robert Griggo (1922). Bez podanego roku: Theodor Kessäus, Johann Benjamin Riese.
Almanach parafii Prus Wschodnich z 1912 roku opisuje tutejszą parafię: sięgająca czasów przed reformacją, pod patronatem Familien- und Armenstiftung Quittainen, reprezentowanej przez hrabiego von Dönhoff-Quittainen. Liczyła 2598 dusz, 5 szkół i 8 nauczycieli. Należały do niej: Grünhagen, Awecken, Bürgerhöfen, Canthen, Comthurhof, Comthurwalde, Dargau, Draulitten, Hartwichs, Juden, Kalthof, Köllming, Krönau, Mäcken, Pergusen, Pinnau, Solainen, Talpitten, Taulen, Tompitten, Weinings. Pastorem był wtedy, od 1887 roku, Maximilian Schliepe, urodzony w 1859 roku.
Źródła: rejestr zabytków nieruchomych województwa warmińsko-mazurskiego, stan na 30 czerwca 2026 roku; Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Pasłęk; Encyklopedia Warmii i Mazur, hasło „Pasłęk (gmina miejsko-wiejska)”; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; A. Boetticher, „Die Bau- und Kunstdenkmäler der Provinz Ostpreußen”, z. III: „Das Oberland”, wyd. 2, Königsberg 1898, s. 29; „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19), t. 1, s. 21, 332; t. 2, s. 646; t. 3, s. 840, 895, 929; t. 4, s. 1213, 1263; t. 5, s. 1364, 1450, 1480; t. 6, s. 1571, 1594; t. 7, s. 1857, 2000; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Wschodnich 1912, s. 15, 83; „Deutscher Reichsanzeiger und Preußischer Staatsanzeiger” (Berlin), 5 maja 1897 roku, s. 15 (obraz strony: Universitätsbibliothek Mannheim, Deutsches Zeitungsportal); E. Wróblewska, „Tablice inskrypcyjne w wieży kościoła parafialnego św. Jana Chrzciciela w Zielonce Pasłęckiej. Przyczynek do dziejów dzwonów na Pomorzu”, „Komunikaty Mazursko-Warmińskie” 1996, nr 4, s. 659–661; Robert Ziemiański, „Duszpasterstwo protestanckie na terenach obecnej diecezji elbląskiej w latach 1945–1999”, „Studia Elbląskie” II, 2000, s. 191.
Fotografie
Dawne widoki
Życiorysy duchownych (21)
- Christian Burchart ur. 1514
Urodzony być może w Elblągu. Studia: Wittenberga 1514. Służba: 1542 pastor w Grünhagen; od 1542 do czasu po 1560 pastor w Leunenburg. Uczestniczył w synodzie w Saalfeld w 1554, ale odmówił podpisania jego postanowień. Żył jeszcze w latach sześćdziesiątych XVI wieku (w księdze ostatnia cyfra roku nieznana). (t. 1, s. 270) - Johann Scheibe
Służba: już w 1542 pastor w Grünhagen i Samrodt. (t. 6, s. 1571) - Paul Witte
Pochodził z Elbląga. Ordynacja w maju 1554. Służba: 1554 pastor w Grünhagen; 1561 diakon w Preuß. Holland, według księgi był tam jeszcze w 1568, do 1578. (t. 7, s. 2000) - Thomas Justitior
Służba: w styczniu 1562 pastor w Grünhagen i Samroth. (t. 3, s. 895) - Kilian Hostius
Służba: 1576 pastor w Grünhagen i Samroth; 1589 usunięty z urzędu. (t. 3, s. 840) - Felix Holstein
Pochodził z Kętrzyna, urodzony w Laggarben. Studia: Królewiec 1573. Służba: 1584–1589 pastor w Dt. Eylau; 1589 pastor w Grünhagen, gdzie sprawował urząd jeszcze w 1614. (t. 3, s. 831) - Bartholomäus Rogalla
Pochodził z Lyck. Studia: Królewiec 1605. Służba: od 1611 kantor w Saalfeld; 1614 diakon w Liebstadt, gdzie był jeszcze w 1626; potem pastor w Miswalde; od 1644 pastor w Grünhagen. (t. 5, s. 1496) - Michael Altroggen 1669–1712
Urodzony w Landsberg (Prusy Wschodnie) 24.4.1669, zmarł w Mohrungen 28.4.1712. Studia: Królewiec 1688. Od 1690 kantor w Saalfeld. Ordynacja w Saalfeld 31.12.1696. Służba: 1696 diakon w Mohrungen; 14.5.1707 pastor w Grünhagen i Samrodt; od 15.1.1710 pastor w Mohrungen. Jego portret znajdował się po lewej stronie ołtarza. (t. 1, s. 21) - Ernst Gottlieb Neubeccius zm. 1717
Urodzony być może w Pobethen, zmarł przed 1.4.1717. Szkoła: Królewiec (Kneiphof). Studia: Królewiec 1680, stypendysta. Służba: w lipcu 1695 pastor w Thierbach; od 1709 do 1712 (rok niepewny) pastor w Grünhagen i Samroth. (t. 4, s. 1263) - Samuel Reimann 1681–1752
Urodzony w Liebstadt 1681, zmarł w Grünhagen 25.3.1752. Studia: Królewiec 1700, stypendysta. Ordynacja w maju 1712. Służba: 1712 pastor w Grünhagen (powiat Pr. Holland) i Samrodt; senior. W 1738 kupił za 312 florenów wolne gospodarstwo zwane Buttwechsche Freigut we wsi Awecken, urząd Pr. Holland. (t. 5, s. 1450) - Christian David Crüger 1713–1783
Urodzony w Friedland (Natangen) 20.10.1713, zmarł w Rogehnen 1783. Studia: Królewiec 1732. Ordynacja 21.6.1740. Służba: 1736–1740 kantor w Saalfeld; 1740 adiunkt pastora w Grünhagen i Samrodt; 28.2.1745 pastor w Kalau i Hagenau; 1749 pastor w Rogehnen i Schönau. (t. 1, s. 332) - Johann Carl Grohnert 1726–1776
Urodzony w Królewcu 7.4.1726, zmarł tamże 17.4.1776. Studia: Królewiec 1743. Służba: od jesieni 1752 nauczyciel w Collegium Fridericianum; ordynacja 25.4.1755; pastor w Grünhagen i Samrodt; 15.3.1761 drugi diakon przy katedrze w Królewcu. Księga notuje jego portret w kościele. (t. 2, s. 649) - Christian Tiedemann
Pochodził z Friedland (Prusy Wschodnie). Studia: Królewiec 1744. Ordynacja 13.5.1757. Służba: katecheta w Plaute; pastor w Thierbach i Quittainen; 1761 pastor w Grünhagen i Samrodt; jesienią 1768 zrezygnował z urzędu. (t. 7, s. 1834) - Wilhelm Pisanski ur. 1745
Urodzony w Lyck 26.9.1745. Szkoła: Pr. Holland. Studia: Królewiec 1761. Ordynacja 25.11.1768. Służba: 1766 kolaborator w Ragnit; 1768 pastor w Grünhagen; 1782 pastor i archiprezbiter w Kętrzynie; 1806 tytuł superintendenta; 7.9.1807 zawieszony w urzędzie wskutek bezpodstawnych, ciężkich oskarżeń pastora Sterna z Sensburg; 1808 usunięty z urzędu. Wraz z tym zniesiono superintendenturę w Kętrzynie. (t. 5, s. 1364) - Samuel Gronski 1749–1795
Urodzony w Johannisburg 22.12.1749, zmarł w Grünhagen 22.2.1795. Studia: Królewiec 1768 (zapisany jako Grontzki). Ordynacja 24.1.1772. Służba: pastor w Jaeschkendorf; od 1782 pastor w Grünhagen. (t. 2, s. 652) - Gustav Heinrich Monbilly 1797–1859
Urodzony w Stallupönen w 1797, zmarł w Samrodt 4.12.1859. Szkoła: Królewiec (Altstadt). Studia: Królewiec 1815. Ordynacja 19.3.1824. Służba: 1824 pastor w Grünhagen. (t. 4, s. 1213) - Carl Heinrich August Tröder 1819–1889
Urodzony w Królewcu 1819, zmarł w Grünhagen 2.5.1889. Szkoła: Królewiec (Altstadt). Studia: Królewiec 1839/1840, teologia. Ordynacja 1852. Służba: tymczasowy duchowny pomocniczy przy kościele w Neuroßgarten; 1853 pastor w Gr. Thierbach i Quittainen; 1860 pastor w Grünhagen; 1.10.1887 stan spoczynku. (t. 7, s. 1857) - Johann August Leopold Maximilian Schliepe 1859–1920
Urodzony w Darkehmen 12.10.1859, zmarł w Grünhagen 30.12.1920. Szkoła: Gumbinnen. Studia: Królewiec. Ordynacja w Królewcu 29.9.1884. Służba: 1884 duchowny pomocniczy w Schwetz; w lipcu 1885 administrator drugiej parafii w Creuzburg; 1887 drugi duchowny tamże; w listopadzie 1887 pastor w Grünhagen. (t. 6, s. 1594) - Robert Griggo 1874–1954
Urodzony w Chmielewen 19.4.1874, zmarł w Norden we Fryzji Wschodniej 16.11.1954. Ordynacja w Królewcu 17.3.1901. Służba: 1901 wikariusz prowincjalny i duchowny pomocniczy w Gehsen; 1902 duchowny pomocniczy w Liebemühl, jeszcze tego roku pastor w Gawrzyalken; 1911 pastor w Lipowitz; 1.6.1922 pastor w Grünhagen. Po wojnie w Laage w Meklemburgii, od 1954 w Norden. (t. 2, s. 646) - Johann Benjamin Riese 1761–1823
Urodzony w Angerburg 1.7.1761, zmarł w Grünhagen w 1823. Studia: Królewiec 1776. Był nauczycielem w sierocińcu w Królewcu. Ordynacja 7.5.1790. Służba: 1790–1795 duchowny tamże; potem pastor w Grünhagen. (t. 5, s. 1480) - Theodor Kessäus
Pochodził z Crossen na Śląsku. Szkoła: Elbląg 1636. Studia: Królewiec 1640. Służba: kierownik szkoły w Gilgenburg (w 1647 i jeszcze w 1686); pastor w Grünhagen i Samroth. (t. 3, s. 929)
Krótkie życiorysy opracowane na podstawie księgi pastorów, bez danych rodzinnych. Nazwy mniejszych miejscowości podajemy w pisowni księgi; daty bywają w niej niepewne.
Źródło: „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19).
⚠ Pochodzenie współrzędnych nieudokumentowane. (według danych OpenStreetMap)
Źródła
- Encyklopedia Warmii i Mazur, hasło „Pasłęk (gmina miejsko-wiejska)”
- Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Pasłęk
- A. Boetticher, Die Bau- und Kunstdenkmäler der Provinz Ostpreußen, z. III: Das Oberland, wyd. 2, Königsberg 1898, s. 29
- „Das Zwischenmanuskript zum Altpreußischen evangelischen Pfarrerbuch”, Hamburg 2012–2014 (QMS 19), t. 1, s. 21, 332; t. 2, s. 646; t. 3, s. 840, 895, 929; t. 4, s. 1213, 1263; t. 5, s. 1364, 1450, 1480; t. 6, s. 1571, 1594; t. 7, s. 1857, 2000
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Wschodnich 1912, s. 15, 83
- „Deutscher Reichsanzeiger und Preußischer Staatsanzeiger” (Berlin), 5 maja 1897 roku, s. 15 (obraz strony: Universitätsbibliothek Mannheim, Deutsches Zeitungsportal)
- E. Wróblewska, „Tablice inskrypcyjne w wieży kościoła parafialnego św. Jana Chrzciciela w Zielonce Pasłęckiej. Przyczynek do dziejów dzwonów na Pomorzu”, „Komunikaty Mazursko-Warmińskie” 1996, nr 4, s. 659–661
- Robert Ziemiański, „Duszpasterstwo protestanckie na terenach obecnej diecezji elbląskiej w latach 1945–1999”, „Studia Elbląskie” II, 2000, s. 191
Metryczka
- Identyfikator w atlasie
- KOS-0517
- Stan weryfikacji
- sprawdzony w źródłach
