Dziedzictwo › Katalog › Żuławka Sztumska

Cmentarz · powiat sztumski

Żuławka Sztumska — cmentarz ewangelicki

niem. Posilge

Rodzaj
cmentarz (ewangelicki)
Nazwa niemiecka
Posilge
Miejscowość
Żuławka Sztumska, gm. Dzierzgoń
Dawny powiat
Kreis Stuhm (Regierungsbezirk Marienwerder, Provinz Westpreußen)
Powiat dziś
sztumski
Po 1945
pozostał cmentarzem
Wycinek niemieckiej mapy topograficznej 1:25 000
Kółko wskazuje położenie obiektu. Niemiecka mapa topograficzna 1:25 000 z lat około 1900–1940 (Messtischblatt; Mapster / Archiwum Map WIG).

Cmentarz w Żuławce Sztumskiej pochodzi z drugiej połowy XIX wieku i jest nieczynny od 1945 roku. Cmentarz przykościelny leży przy tutejszym kościele parafialnym świętego Jana Chrzciciela i figuruje w ewidencji osobno (pozycja 175).

Żuławka Sztumska, dawniej zwana Pozylią, po niemiecku Posilge, to stara wieś kościelna w Pomezanii. W dokumencie z 1249 roku wieś jest wzmiankowana, w 1672 roku zapisano ją jako Pozylia, a w 1774 roku jako Posilge, jak podaje Słownik geograficzny. Słownik podaje dla wsi 1623 hektary, w tym 1355 hektarów roli ornej i 161 hektarów łąk, i przypomina, że osada jest stara — znaleziono tu groby skrzynkowe.

Agathon Harnoch odnotowuje, że w 1578 roku głoszono tu i w Stalle naukę ewangelicką. Wymienia też Żuławkę wśród miejscowości szkolnych tamtej parafii i zapisuje, że kościoły katolickie sąsiadujące z nią stały w Thiergart i w Posilge. Według Piotra Bireckiego tutejszy kościół w czasie wojny ze Szwedami Gustawa II Adolfa przeszedł w ręce luteranów, a potem razem z całą wsią spalili go do fundamentów żołnierze austriaccy wspierający Polaków; dzwony z Żuławki sprzedano do Elbląga.

W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Posilge jako wieś. Notował tu 93 domy mieszkalne i 1224 mieszkańców, w tym 591 ewangelików, 628 katolików i pięć osób innych wyznań. Ewangelicy należeli do parafii Stalle; katolicy — do miejscowej parafii; miejscowość miała własny okręg szkolny. W 1885 roku mieszkało w niej 1200 osób w 102 domach: 605 ewangelików, 588 katolików i siedmioro dysydentów. W tym czasie parafia ewangelicka w Stalle należała do diecezji malborskiej.

W 1910 roku wieś liczyła 984 mieszkańców, z których 926 mówiło po niemiecku, a 57 po polsku; wśród niemieckojęzycznych było 434 ewangelików, 479 katolików i trzynaścioro innych chrześcijan.

Karta cmentarza z listopada 1984 roku ocenia ogólny stan zachowania nagrobków i drzewostanu jako „zły”, choć czytelność całego układu była wtedy dobra, a stan zieleni dobry. Zachowały się wówczas dwadzieścia dwa nagrobki wolnostojące: trzy z pierwszej połowy dziewiętnastego wieku, sześć z drugiej połowy tego stulecia i trzynaście z pierwszej połowy dwudziestego wieku; najstarszy pochodził z 1835 roku. Nie było ani muru ogrodzeniowego, ani bramy, rósł natomiast starodrzew: dwadzieścia jeden lip, trzy jesiony, dwa kasztanowce, dwa wiązy i dąb.

🟡 Źródła nie zgadzają się w dwóch szczegółach. W wykazie obiektów objętych ochroną konserwatorską w studium zagospodarowania gminy Dzierzgoń cmentarz figuruje pod pozycją 358 jako mennonicki; tak samo nazywa go wojewódzka ewidencja zabytków (pozycja 198). W części opisowej tego samego studium gmina liczy cmentarz wśród pięciu swoich cmentarzy ewangelickich, obok cmentarzy w Ankamatach, Bągarcie, Budziszu i Tywęzach. W studium gminnym świątynia jest datowana na 1695 rok, a w rejestrze zabytków województwa pomorskiego — na drugą ćwierć XIV wieku z przebudową w 1666 roku (numer A-75, decyzja z 30 maja 1957 roku).

Almanach parafii Prus Zachodnich z 1913 roku zalicza tę miejscowość do parafii Stalle i podaje tu 458 ewangelików.

Za mennonicki uważa ten cmentarz także Aleksandra Paprot, która w lipcu 2010 roku badała cmentarze Żuław Elbląskich. Zaliczyła go do zdewastowanych i zapomnianych przez mieszkańców: wiele nagrobków było połamanych, z kilku zrobiono na cmentarzu stół i ławkę, a fragment innego wbudowano w kładkę wędkarską przy stawie. Mieszkaniec wsi wspominał, że jako dziecko widział w otwartym grobowcu żelazne trumny.

Źródła: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902, tom XIV, hasło Żuławka; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen, powiat Stuhm, strony 70–71, pozycja 55; Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 grudnia 1910 roku, powiat Stuhm, pozycja 55; A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, hasło Stalle, s. 440–441; studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Dzierzgoń; wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa; Rejestr zabytków nieruchomych województwa pomorskiego, Narodowy Instytut Dziedzictwa, stan na 30 czerwca 2026 roku; Heimatkreis Stuhm, hasło „Posilge”; karta cmentarza w Żuławce Sztumskiej, oprac. Z. Maciakowska, 1984 (Narodowy Instytut Dziedzictwa, serwis zabytek.pl); E. Jacobson, „Topographisch-statistisches Handbuch für den Regierungsbezirk Marienwerder”, Danzig 1868, s. 200–201; „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 37; A. Paprot, „Losy ewangelickich i mennonickich cmentarzy na Żuławach Elbląskich”, w: „Krajobraz kulturowy i społeczny Żuław Elbląskich”, red. A. W. Brzezińska, U. Wróblewska, P. Szwiec, wyd. I, ISBN 978-83-88400-63-6, s. 37–46 (badania terenowe z lipca 2010 roku); P. Birecki, „Konflikty o kościoły pomiędzy katolikami a protestantami w Prusach Królewskich i Książęcych w I połowie XVII wieku”, „Studia Elbląskie” 21, 2020, s. 13.

Położenie: 54,0156° N, 19,2537° E Pokaż w atlasie →

Pinezka wskazuje obiekt. (ewidencja NID (zabytek.pl), punkt obiektu cmentarz-ewangelicki-695555)

Źródła

  1. mpzp.igeomap.pl
  2. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902
  3. Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen: auf Grund der Materialien der Volkszählung vom 1. Dezember 1885 und anderer amtlicher Quellen
  4. A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890
  5. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Dzierzgoń
  6. Wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego
  7. karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa
  8. Rejestr zabytków nieruchomych województwa pomorskiego, Narodowy Instytut Dziedzictwa, stan na 30 czerwca 2026 roku
  9. Heimatkreis Stuhm
  10. „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 37
  11. A. Paprot, „Losy ewangelickich i mennonickich cmentarzy na Żuławach Elbląskich”, w: „Krajobraz kulturowy i społeczny Żuław Elbląskich”, red. A. W. Brzezińska, U. Wróblewska, P. Szwiec, wyd. I, ISBN 978-83-88400-63-6, s. 37–46 (badania terenowe z lipca 2010 roku)
  12. P. Birecki, „Konflikty o kościoły pomiędzy katolikami a protestantami w Prusach Królewskich i Książęcych w I połowie XVII wieku”, „Studia Elbląskie” 21, 2020, s. 13

Metryczka

Identyfikator w atlasie
CM-0997
Stan weryfikacji
sprawdzony w źródłach
Opis powstał z kwerendy źródłowej dla atlasu dziedzictwa ewangelickiego Pomorza. Zawiera wyłącznie fakty potwierdzone w wymienionych źródłach; szczegóły niepewne oznaczono [?]. Uwagi i sprostowania: lukasz@plexisystem.pl.