Zielona Góra — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zielona Góra (po niemiecku Grüneberg) to leśna miejscowość na skraju Borów Tucholskich, przed 1920 rokiem w Kreis Preußisch Stargard, potem w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 pod okupacją niemiecką. Wzmiankowano ją w 1373 roku, a okolica ma rodowód kolonizacji leśnej — pobliska kolonia Budda powstała przy dawnym piecu smolnym. 📌 Co najmniej raz wieś przestała istnieć: wizytacja archidiakonatu pomorskiego, wyliczając na stronie 236 druku miejscowości uposażające parafię w Lubichowie, zapisała, że Zielona Góra „była wsią, lecz opustoszała, a teraz mieszka w niej dzierżawca starościński”, i że nic z niej do parafii nie wpływa. Warstwa ewangelicka była tu nieliczna i głównie niemiecka. Pruski spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku notuje Grüneberg na stronie 34, pod pozycją 82, wśród obwodów dworskich powiatu Preußisch Stargard: 240 mieszkańców, po 120 mężczyzn i kobiet, w dziewiętnastu domach i czterdziestu czterech gospodarstwach domowych, a wśród nich 16 ewangelików i 224 katolików. Ewangelików przypisuje — pod zapisem „Bordzichow” — do parafii w Borzechowie, katolików do parafii w Lubichowie. Pierwszy spis Rzeczypospolitej, z 30 września 1921 roku, odnotował w tym samym obwodzie dworskim 45 budynków i 389 mieszkańców, w tym dziesięcioro wyznania ewangelickiego; tyle samo osób podało narodowość niemiecką, a 379 polską. 📌 Cmentarz założono w drugiej połowie XIX wieku w lesie za wsią, a grunt użyczył 🟡 prawdopodobnie Paul Priebe, niemiecki właściciel Zie…