Lubichowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lubichowo (kaszubskie Lëbichòwò) leży na północnym skraju Borów Tucholskich. Wieś jest stara i od dawna kościelna: wizytacja archidiakonatu pomorskiego z czasów biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego opisuje tu dobro królewskie należące do Ostrowa i drewniany kościół świętej Barbary — poświęcony, niewymagający napraw — a przy nim sędziwego proboszcza Stanisława, o którym wizytator dowiedział się tylko od sąsiadów, bo do samej wsi nie dotarł: panowała zaraza, a i proboszcz, jak zapisano, był bliski śmierci. Wykaz zaleceń powizytacyjnych kwituje rzecz jednym zdaniem — wizytację, przerwaną przez zarazę, należy powtórzyć. W wizytacji z 1649 roku wieś kryje się pod zniekształconą nazwą „Łabiszyn”, którą wydawca rozpoznał jako Lubichowo. Przed 1945 rokiem Lubichowo należało do Kreis Preußisch Stargard, w latach 1920–1939 do Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 znalazło się pod okupacją niemiecką. 📌 Okupant zmieniał tutejszą nazwę dwukrotnie w ciągu pięciu lat: do 1940 roku brzmiała Lubichow, w latach 1940–1942 Lubichau, a od 1942 do 1945 — Liebichau. Kociewie było w większości polskie i katolickie. Miejscowa parafia katolicka świętego Jakuba Apostoła jest wyraźnie starsza od swojej dzisiejszej świątyni z lat 1930–1931 — jej księgi metrykalne sięgają 1752 roku, a przedtem kościół lubichowski był połączony z parafią w Hochstüblau. 📌 Ewangelicy, luteranie i unijni, w tym koloniści leśni, należeli do parafii w Borzechowie: tak podaje kolumna parafialna spisu z 1 gru…