Leśna Jania — cmentarz ewangelicki
Lesnian
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Do dziś zachował się w Leśnej Jani cmentarz z grobowcem dawnych właścicieli majątku. ⚠ Wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi go jako cmentarz dworski, nie ewangelicki. W grobowcu spoczywali dawni właściciele majątku, ale nie ustalono, z którego rodu. Sam zespół dworski — dwór, spichrz zwany „willą włoską” i park, z końca XIX wieku — wpisano do rejestru zabytków 26 sierpnia 1986 roku pod numerem A-1130. Leśna Jania, po niemiecku Lesnian, była drugą główną częścią rozległych dóbr jańskich. Wielki mistrz krzyżacki Konrad von Jungingen nadał je w 1400 roku braciom Filipowi i Jerzemu. Jako osobni właściciele Leśnej Jani występują w 1570 roku Konopaccy, a w 1630 roku Jerzy Konopacki, starosta mitawski. Wizytacja biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego z 1596 roku zapisała wieś jako dobra „D. Konopaczki” z czternastoma poddanymi, z których każdy oddawał na kościół miarę żyta i tyleż owsa. Parafia mieściła się w Kościelnej Jani, przy drewnianym kościele świętego Mikołaja (dziś pod wezwaniem Świętej Trójcy), który wtedy nie miał własnego proboszcza: od pięciu lat służył w nim komendarz Mikołaj Boruczki, a parafianie prosili wizytatora o innego kapłana. W starszej wizytacji tego samego dekanatu liczono w Leśnej Jani szesnastu kmieci. Ksiądz Jakub Fankidejski podaje, że w 1626 roku Jerzy Konopacki, starosta mitawski, wraz z żoną Anną Konarską zobowiązał się dostarczać klasztorowi w Nowem na wieczne czasy — z dóbr Rynkówki i Leśnej Jani — dwa łaszty jęczmienia, łaszt żyta oraz…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Wyciąg z wojewódzkiej ewidencji zabytków — Gmina Smętowo Graniczne — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 (areał, folwarki, właściciele i liczby wyznaniowe) — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 153 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 255 (s. 10), nr 1212 (s. 87–88) — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 154 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 128–129 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 226 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 152–153 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1930 nr 8 poz. 60, pozycja 22 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1935, nr 8 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1178 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 87 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.