Sierpowo — cmentarz ewangelicki przy kościele

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz w Sierpowie, po niemiecku Breitenfelde, otacza tutejszy kościół. Teren przykościelny pełnił funkcję nekropolii; zachowały się na nim dwa żeliwne krzyże nagrobne z 1869 roku. Dawniej ewangelicki, dziś jest cmentarzem katolickim. Kościół wraz z otoczeniem, czyli z tym cmentarzem, wpisano do rejestru zabytków pod numerem A-168 dnia 26 marca 1960 roku, w dawnym rejestrze województwa słupskiego pod numerem 122. Drugi cmentarz ewangelicki Sierpowa leży osobno, około 380 metrów na południe od kościoła. Sierpowo leżało w dawnym powiecie człuchowskim. Do lat 1919–1920 należało do Prus Zachodnich (rejencja kwidzyńska), w latach 1920–1938 do prowincji Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie (rejencja pilska), a od 1 października 1938 roku do prowincji Pomorze. Także po tej zmianie pozostało w rejencji z siedzibą w Pile (Regierungsbezirk Grenzmark Posen-Westpreußen): powiat człuchowski zaliczyła do niej ustawa z 21 marca 1938 roku, która w tej części weszła w życie 1 października 1938 roku. Kościoły były tu dwa, jeden po drugim. Pierwszy, katolicki i parafialny, stał przed Reformacją: w 1410 roku dziekan Mikołaj zaliczył go do dekanatu chojnickiego, w 1617 arcybiskup Gembicki umieścił go w nowo utworzonym dekanacie w Czarnem, a wizytacja Trebnica zanotowała w 1653 roku, że znajduje się „bezprawnie w ręku innowierców”; ksiądz Jakub Fankidejski wymienia go wśród kościołów utraconych. Ksiądz Panske zaliczył kościół w Breitenfelde do dawnych, jeszcze krzyżackich albo starszych ś…