Sierpowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Sierpowo, po niemiecku Breitenfelde, leżało w dawnym powiecie człuchowskim. Do lat 1919–1920 należało do Prus Zachodnich w rejencji kwidzyńskiej, w latach 1920–1938 do prowincji Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie w rejencji pilskiej, a od 1 października 1938 roku do prowincji Pomorze. 🟡 Co do rejencji po tej ostatniej zmianie atlas mówi rozbieżnie: ten wpis wskazuje dawną rejencję Marchii Granicznej, trzy inne wpisy tego samego powiatu — koszalińską. Żadne źródło rekordów nie sięga 1938 roku, więc sprawa zostaje otwarta. 📌 Kościoły były tu dwa, jeden po drugim. Pierwszy, katolicki i parafialny, stał przed Reformacją: w 1410 roku dziekan Mikołaj zaliczył go do dekanatu chojnickiego, w 1647 arcybiskup Gębicki wpisał do nowo utworzonego dekanatu w Czarnem, a wizytacja Trebnica zanotowała w 1658 roku, że znajduje się „bezprawnie w ręku innowierców”; ksiądz Jakub Fankidejski liczy go do kościołów utraconych. Zachowany szachulcowy — czyli budowany w mur pruski — kościół z 1668 roku jest już budowlą późniejszą, wzniesioną przez tutejszą szlachtę protestancką, między innymi rodzinę Bornów, jako świątynia ewangelicka: salowa, bez wyodrębnionego prezbiterium, kryta gontem, z wieżą zwieńczoną ośmiobocznym hełmem. Ewangelicy modlili się w nim do 1945 roku, a dla katolików poświęcono go 21 września 1947 roku; dziś nosi wezwanie świętego Judy Tadeusza i należy do parafii Chrystusa Króla w Krzemieniewie. Do rejestru zabytków wpisano go w 1960 roku. 📌 Sierpowo było przy tym pierwotn…