Płaszczyca — cmentarz ewangelicki
Platzig
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- człuchowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Płaszczyca, po niemiecku Platzig, leży nad Brdą, w dawnym powiecie człuchowskim. Wieś należała kolejno do trzech prowincji: Prusy Zachodnie do 1920 roku, następnie Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie do 1938, potem prowincja Pomorze. Zachował się tu dworski cmentarz rodowy z połowy XIX wieku, określany jako dawniej ewangelicki; znajduje się przy dawnym majątku, a ewidencja konserwatorska prowadzi go jako cmentarz ewangelicki rodowy. Majątek przechodził między innymi przez ręce Tuchołków i Skórzewskich. Według wizytacji oficjała Trebnica z 1653 roku Płaszczyca wchodziła wcześniej w skład gminy kościoła filialnego w Szczytnie — razem z Lisewem, Pakotulskiem i Pawłówkiem. Piotr Tuchołka wzniósł tu w 1744 roku kaplicę, a w 1745 roku dwór, oznaczony jego herbem Korzbok. W wykazie rejestru zabytków figuruje w Płaszczycy „zespół dworski Jemielno” z 1745 roku pod numerem A-100 z 21 lutego 1959 roku, wraz z dworem i parkiem. Do dziś zachowały się przy dworze osiemnastowieczny park i rzeźba świętego Jana Nepomucena. W rękach prywatnych jest dziś dwór, który przetrwał wojnę i czasy powojenne. Spis z 1868 roku wykazał we wsi 97 mieszkańców — 57 ewangelików i 40 katolików — w sześciu domach i czternastu budynkach; areał wynosił 806 hektarów, a czysty dochód 7275 marek. W dobrach prowadzono hodowlę świń. Według urzędowego podręcznika rejencji kwidzyńskiej z 1868 roku dzieci należały do okręgu szkolnego *Sampohl*. W wykazie gmin sporządzonym po spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 rok…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- cmentarz ewangelicki rodowy – Zabytek.pl — kwerenda workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, hasło Płasiczyce 1. niem. Platzig, dobra nad rz. Brdą, pow. człuchowski — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 173 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 204 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 146–147 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 260 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 172–173 — źródło drukowane
- „Landwirtschaftliches Güter-Adreßbuch der Provinz Grenzmark Posen-Westpreußen sowie Freistaat Danzig und Ostpr. Reg.-Bezirk Marienwerder”, wyd. 3, Leipzig 1922, s. 38 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 82 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.