Płaszczyca — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Płaszczyca, po niemiecku Platzig, była wsią szlachecką nad Brdą, w dawnym powiecie człuchowskim. Majątek przechodził między innymi przez ręce Tuchołków i Skórzewskich. Piotr Tuchołka wzniósł tu w 1744 roku kaplicę, a rok później dwór, który znaczył swoim herbem Korzbok. Do dziś zachował się przy nim osiemnastowieczny park i rzeźba świętego Jana Nepomucena; sam dwór przetrwał wojnę i czasy powojenne, a dziś jest w rękach prywatnych. Spis z 1868 roku wykazał we wsi 97 mieszkańców — 57 ewangelików i 40 katolików — w sześciu domach i czternastu budynkach; areał wynosił 806 hektarów, a czysty dochód 7 275 marek. W dobrach prowadzono hodowlę świń. Siedemnaście lat później proporcje wyglądały już inaczej: spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, w którym nazwę zapisano w formie „Plagig”, naliczył w obwodzie dworskim 130 mieszkańców — 61 mężczyzn i 69 kobiet — w tym 87 katolików i 43 ewangelików, w siedmiu budynkach mieszkalnych i osiemnastu gospodarstwach domowych. 📌 Ewangelicy należeli do parafii w Sąpolnie; zgodnie podają to *Słownik geograficzny* i spis z 1885 roku, a potwierdza Harnoch, który Płaszczycę wymienia wśród miejscowości parafii Sąpolno–Pakotulsko, liczącej 3 245 dusz i sześć cmentarzy ewangelickich. 🔴 Co do katolików źródła się rozchodzą: *Słownik* przypisuje wieś do parafii w Przechlewie, spis z 1885 roku — do parafii w Konarzynach. Według wizytacji oficjała Trebnica z 1653 roku Płaszczyca wchodziła wcześniej w skład gminy kościoła filialnego w Szczytnie — razem z Li…