Jaromierz — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W Jaromierzu, po niemiecku Klausfelde, znajduje się cmentarz ewangelicki. Wyciąg z wojewódzkiej i gminnych ewidencji zabytków ma dla Jaromierza jeden wiersz, oznaczony jako cmentarz ewangelicki, bez datowania i bez wskazania działki; ani wieku nekropolii, ani jej dzisiejszego stanu nie da się z niego odczytać. Wieś leży w gminie Człuchów. W drugiej połowie XVI wieku była prywatną wsią szlachecką w województwie pomorskim Prus Królewskich, w granicach dawnego starostwa człuchowskiego — w 1571 roku trzymali ją wspólnie bracia Christof i Michel Hoppe. Po pierwszym rozbiorze w 1772 roku weszła do pruskiego powiatu człuchowskiego w prowincji Prusy Zachodnie, w latach 1920–1938 należała do Marchii Granicznej Poznań–Prusy Zachodnie, a od 1 października 1938 roku do prowincji Pomorze. Po tej zmianie wieś leżała w rejencji z siedzibą w Pile (Regierungsbezirk Grenzmark Posen-Westpreußen): powiat człuchowski zaliczyła do niej ustawa z 21 marca 1938 roku, która w tej części weszła w życie 1 października 1938 roku. Ksiądz Panske wylicza Klausfelde wśród siedemnastu dóbr szlacheckich starostwa człuchowskiego, na których za rządów Latalskich zakładano zbory — jak pisze — „na świeżym korzeniu”. Panske dat ani nazwisk duchownych nie podaje. Według pruskich ksiąg hipotecznych Jaromierz należał do Franza von Weihera, potem do jego syna Franza Karla, od 1763, ściślej 1767 roku, do jego siostry Franziski Albertiny, zamężnej von Somnitz, od 1777 roku do jej syna Johanna Friedricha von Somnitza, …