Rudniki — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Rudniki, po niemiecku Eisenhammer — dosłownie „kuźnica żelaza”, stąd i polska nazwa — leżały w powiecie człuchowskim (Kreis Schlochau). Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, na stronie 158 pod pozycją 23, naliczył tu 323 mieszkańców: 242 katolików, 75 ewangelików i 6 osób innych wyznań chrześcijańskich, o których źródło nie mówi nic więcej. Mieszkali w 36 budynkach mieszkalnych, w 66 gospodarstwach domowych rozłożonych na dwa miejsca zamieszkania; kobiet było 180, mężczyzn 143. Wieś była więc w przeważającej części katolicka, a ewangelicy stanowili niespełna czwartą część mieszkańców — mimo to zostawili po sobie własny cmentarz. Katolicy należeli do parafii w Przechlewie, ewangelicy do parafii w Sąpolnie (Sampohl). 📌 Potwierdza to niezależnie Harnoch: Rudniki figurują w jego wykazie miejscowości parafii Sąpolno–Pakotulsko, która liczyła 3 245 dusz i miała sześć cmentarzy ewangelickich. Parafia ta była młoda — gmina w Sąpolnie zabiegała o samodzielność od 1842 roku, nabożeństwa odprawiała od 1848 roku w kościele tymczasowym, a własną świątynię poświęciła w 1859 roku; w drugim ośrodku parafii, Pakotulsku, nabożeństwo odbywało się co czwartą niedzielę. Przed 1920 rokiem powiat należał do Prus Zachodnich; po 1920 roku pozostał po stronie niemieckiej, zmieniając jedynie prowincję: w latach 1922–1938 była to Marchia Graniczna Poznań–Prusy Zachodnie, a od 1 października 1938 roku prowincja Pomorze. Cmentarz ewangelicki wymieniany jest w ewidencji bez osobnego opisu. 🟡 Jego stanu…