Łebień — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Łebieniu — po niemiecku Labehn, w polskim zapisie dziewiętnastowiecznym także Lebino — leży w gminie Nowa Wieś Lęborska. Wieś należała do powiatu lęborskiego, obszaru w większości ewangelickiego, i tworzyła wspólną parafię z sąsiednią Białogardą; u Franza Schultza, w monografii powiatu z 1912 roku, figuruje ona jako Belgard-Labehn. 📌 Parafia jest młoda i ma dokładną metrykę. Po wizytacji generalnej z 1887 roku, gdy okazało się, że tutejsze parafie liczą po dwadzieścia i więcej wsi, a do kościoła bywa milę albo dwie drogi, powiat podzielono: z sześciu wikariatów utworzono samodzielne parafie. Łebień z Białogardą dostał własną w 1890 roku, a kościół we wsi poświęcono 16 października 1891 roku; białogardzki — w 1902. 📌 W samym październiku 1891 poświęcono w powiecie trzy kościoły w ciągu jednego tygodnia: Godętowo 13 października, Łebień 16, Sąkno 18. Schultz nazywa to wydarzeniem w prowincji wyjątkowym. W 1923 roku parafia należała do synodu lęborskiego w ramach konsystorza ewangelickiego prowincji Pomorze. Cmentarz leży około pół kilometra na północny zachód od środka wsi. 📌 Potwierdza go gminna ewidencja zabytków, która prowadzi w Łebieniu „zabytkowy cmentarz” na działce numer 479. ⚠ Nie mylić z Łebieniem w powiecie słupskim — spis z 2 grudnia 1895 roku notuje tam osobną wieś Labehn z 216 ewangelikami przy parafii Damno. To inna miejscowość. *Źródła: Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie); Cmentarze ewangelickie w powiecie słupsk…