Gardna Mała — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W portalu cmentarze.slupsk.pl zapisano, że cmentarz w Gardnie Małej, o powierzchni około 3750 metrów kwadratowych, leży na południe od wsi, przy polnej drodze. Wejście znajduje się od wschodu, na krótszym boku, a granice wyznaczał kamienny wał wraz z nasadzeniami świerkowymi. Ten drzewostan przetrwał już tylko wzdłuż granicy południowej i fragmentarycznie zachodniej; w narożniku północno-wschodnim posadzono natomiast żywotniki. Zieleń zachowała się w dobrym stanie, ale po pomnikach nagrobnych nie ma żadnych śladów. W 1784 roku Gardna Mała, wieś królewskiego urzędu smołdzińskiego, leżała trzy mile na północny wschód od Słupska, przy Gardnie Wielkiej i jeziorze Gardno. Obok folwarku, liczącego 447 mórg, mieszkało siedmiu gospodarzy z sołtysem, ośmiu zagrodników i dwóch chałupników-budników — razem 18 dymów. Wieś należała do parafii w Gardnie Wielkiej, a wszyscy gospodarze z Gardny Wielkiej musieli kosić tutejsze łąki zwane „lange Cavel”, za co dostawali zapłatę w naturze. Gardna Mała, po niemiecku Klein Garde, leży w gminie Smołdzino nad południowo-wschodnim brzegiem jeziora Gardno; przed 1945 rokiem należała do powiatu słupskiego (Kreis Stolp) w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Gardna Mała była wsią rybacką i chłopską. W czasach pruskich była jedną z osiemnastu wsi królewskich podległych urzędowi w Smołdzinie. Własnego kościoła ani kaplicy tu nie było; kościół parafii Groß Garde stał w sąsiedniej Gardnie Wielkiej. Okolica była luterańska od czasu pomorskiej Refo…