Lipno — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Lipnie (przed 1945 rokiem Liepen) założono na północ od zabudowań, po zachodniej stronie drogi biegnącej w kierunku Drzeżewa, około pięciuset metrów od wsi. Zajmuje mniej więcej 1500 metrów kwadratowych; jego rzut jest prostokątem ułożonym na osi wschodnio-zachodniej. Wzdłuż drogi granicę wyznacza mur z bloków kamiennych, a prowadzą na cmentarz dwa wejścia, z których jedno zaakcentowano niewysokimi ceglanymi słupkami. W części południowej stoją nagrobki z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku; na reszcie terenu rozsiane są pozostałości z XIX i początku XX wieku. Zachowało się osiemnaście mogił, w tym trzynaście bezimiennych, a obok nich krzyże i ułamki nagrobków. Jedna z kamiennych płyt wrosła w pień drzewa. Cmentarz użytkowano do końca lat sześćdziesiątych XX wieku; najmłodsze udokumentowane nagrobki pochodzą z tej dekady. W 1784 roku Lipno, po niemiecku Liepen, liczyło 11 dymów. Wieś leżała w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. W dokumencie z 1274 roku książę Mściwój II nadał klasztorowi w Kołbaczu wsie Viatrow i Lippeno — według Pagla chodzi o Lipno albo o Łebień. Słownik geograficzny odnotowuje przy wsi strugę Łupawę, zwaną też Lipową, wspominaną w tym samym 1274 roku. Od 1767 do 1945 roku wieś należała do rodu von Massow. Wieś należała do parafii w Damnie (Dammen), w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto. Wykaz tamtejszych pastorów Ernst Müller otwiera Michaelem Zelackiem, ordynowanym w 1563 roku przez M. E…