Lipno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Lipno, przed 1945 rokiem Liepen, leżało w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Nazwa wsi wiąże się ze strugą Łupawą, którą Słownik geograficzny odnotowuje jako wspominaną w 1274 roku. Przez blisko dwieście lat, aż do 1945 roku, wieś należała do rodu von Massow. Ludność była w całości ewangelicka i należała do parafii w Damnie (Dammen), w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto; w Damnie ewangelicki pastor urzędował od 1563 roku, gdy powołano Michaela Zelacka. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku liczył wieś i majątek osobno — w gminie wiejskiej 39 ewangelików, w obwodzie dworskim 84; katolika nie zapisano w żadnym z dwóch wierszy. W 1939 roku mieszkały tu 94 osoby, wszystkie wyznania ewangelickiego. Własnego kościoła ani kaplicy we wsi nie było, tylko cmentarz. Założono go na północ od zabudowań, po zachodniej stronie drogi biegnącej w kierunku Drzeżewa, około pięciuset metrów od wsi; zajmuje mniej więcej 1500 metrów kwadratowych na rzucie prostokąta, na osi wschód–zachód. Wzdłuż drogi granicę wyznacza mur z bloków kamiennych, a prowadzą na cmentarz dwa wejścia, z których jedno zaakcentowano niewysokimi ceglanymi słupkami. W części południowej stoją nagrobki z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, na pozostałym terenie rozsiane są pozostałości z XIX i początku XX wieku — zachowało się około osiemnastu mogił, w tym trzynaście bezimiennych, obok krzyży i ułamków nagrobków. Jedna z kamiennych płyt wrosła w pień drzewa. 🔴 Datę zamknięcia cme…