Warblino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Warblino, po niemiecku Warbelin, poświadczone jako Varbelyn w 1461 roku i Verelin w 1509, było wsią folwarczną w powiecie słupskim, około czterech kilometrów na południowy wschód od Główczyc. Ludność do 1945 roku była ewangelicka i należała do parafii w Główczycach (Glowitz). Zachowała się słowińska forma nazwy — *Vãrblänɵ* — świadectwo przynależności do strefy językowej luterańskich Słowińców znad Łebska i Gardna. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi Warblino dwoma wierszami, bo wieś dzieliła się na gminę wiejską i obwód dworski: w gminie — pozycja 140, strona 174 — naliczono 111 ewangelików, w obwodzie dworskim, pozycja 316 na stronie 184, dalszych 109; katolika nie było w żadnym z nich ani jednego. 🔴 Krążąca przy tej wsi liczba 220 ewangelików nie stoi w żadnym wierszu spisu — jest sumą obu. *Słownik geograficzny* podaje te same dwie jednostki osobno: wieś o powierzchni 212 hektarów ze 122 mieszkańcami wyznania ewangelickiego i dobra rycerskie o 321 hektarach z 81 mieszkańcami, również ewangelikami. W 1939 roku Warblino liczyło 272 mieszkańców w 55 gospodarstwach. 📌 Cmentarz założono na skraju lasu, na północny wschód od zabudowań. Nagrobków pozbawiono go niemal doszczętnie; od wschodu i zachodu widać jeszcze fragmenty wału z ciosów kamiennych, który wyznaczał granicę założenia. Ocalał jeden tylko ułamek pomnika — kamienny krzyż z pochówku z 1936 roku. 9 marca 1945 roku wieś zajęła bez walki Armia Czerwona. Ludność niemiecką wysiedlono; 106 osób odnaleziono …