Grapice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Grapice (niemieckie Grapitz) były wsią rycerską w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Ludność miały w większości ewangelicką i należały do parafii w Damnie (Dammen), w gminie Damnica, wchodzącej w skład okręgu kościelnego Słupsk-Stare Miasto pomorskiej prowincji kościelnej unii staropruskiej. Kościół parafialny stał w Damnie, w nowym budynku z 1879 roku; Grapice były wsią filialną, bez własnego kościoła, a katolicy podlegali Słupskowi. Majątek przechodził z rąk do rąk — należał kolejno do von Rexinów, von Hoymów, von Zitzewitzów, von Massowów i von Puttkamerów, a od połowy XIX wieku aż do 1945 roku do rodziny Wallenius. Wykaz Meyersa notuje tu około 212 mieszkańców, a w 1925 roku majątek liczył 795 hektarów. 📌 Cmentarz założono w XIX wieku w północno-zachodniej części wsi i rozplanowano na prostokącie ułożonym równolegle do drogi na Damno. Wzdłuż granicy zachodniej i wschodniej posadzono świerki, a mapa z 1936 roku pokazuje prowadzącą do niego aleję lipową. W części południowej stała kaplica o prostej formie, z dachem dwuspadowym, która służyła również jako salka katechetyczna. 🔴 Po cmentarzu prawie nic nie zostało. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono, a w 1982 roku pośrodku dawnej nekropoli wzniesiono kościół filialny. Dziś jedynym śladem jest nagrobek Anny Liesch z domu Krause, zmarłej w 1936 roku. Ewangelicy z Damna należą obecnie do parafii Świętego Krzyża w Słupsku, w diecezji pomorsko-wielkopolskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.…