Nożynko — cmentarz ewangelicki
Klein Nossin
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- bytowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Nożynko (po niemiecku Klein Nossin, w starszym zapisie Nossinke, po polsku notowane też jako Nożynka) było do 1945 roku wsią i majątkiem rycerskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; sąd miało w Bytowie, a do powiatu bytowskiego trafiło po wojnie. Tutejszy cmentarz to cmentarz rodowy właścicieli majątku. Przy wjeździe do wsi stała kaplica grobowa, która około 1830 roku popadła w ruinę; mniej więcej trzynaście trumien — między innymi Georga Ernsta von Pircha i jego żony — przeniesiono wówczas do grobu rodzinnego na cmentarzu. Cmentarz figuruje w ewidencji zabytków. Datowania cmentarza i jego dzisiejszego stanu nie znaleziono w źródłach. W 1784 roku Nożynko liczyło 26 dymów i miało nauczyciela; należało do parafii w Nożynie (Groß-Nossin) w synodzie słupskim. Brüggemann przytacza tu łaciński list lenny księcia Kazimierza, wystawiony w Dobriku w dzień Świętego Grzegorza 1376 roku, w którym nazwy dóbr zapisano w dawnych formach: „Noßino, (Noßin) Chawarthi, (Gaffert) und Wuneszewo (Wundichow)”. Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1376 roku. *Słownik geograficzny* opisuje dobra wraz z folwarkiem Malense jako majątek o powierzchni 728 hektarów i czystym dochodzie 2519 marek, z cegielnią, dwoma młynami i stawami zarybionymi karpiem i pstrągiem; pocztę i telegraf miało Nożynko w oddalonym o 2,3 kilometra Unichowie, a kolej w Bytowie, o szesnaście kilometrów. Właścicielami byli von Pirchowie, ród, który w ziemi lęborskiej i bytowskiej pojawia się w dokume…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Program opieki nad zabytkami powiatu bytowskiego na lata 2017–2020 (uchwała Rady Powiatu Bytowskiego nr XXIX/229/2017) — kwerenda workflow
- E. Müller, Die evangelischen Geistlichen Pommerns, 1912 — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- R. Cramer, Geschichte der Lande Lauenburg und Bütow (1858) — źródło drukowane
- Jan Wild, „Informator Parafialny” nr 4/2025 — prasa
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895, Kreis Stolp — źródło drukowane
- M. Drzewiecki, Cmentarze Ziemi Lęborskiej — źródło drukowane
- Wojewódzka ewidencja zabytków — gmina Nowa Wieś Lęborska — źródło drukowane
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 989–990 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 186–187 — źródło drukowane
- „Pommersches Güter-Adressbuch”, wyd. 2, Stettin 1905, s. 172–173 — źródło drukowane
- „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 186–187 — źródło drukowane
- „Parey's Handbuch des Grundbesitzes im Deutschen Reiche”, t. „Pommern”, 1928, s. 330 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.