Nożynko — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Nożynko (po niemiecku Klein Nossin, w starszym zapisie Nossinke, po polsku notowane też jako Nożynka) było do 1945 roku wsią i majątkiem rycerskim w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze; sąd miało w Bytowie, a do powiatu bytowskiego trafiło dopiero po wojnie. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1376 roku. *Słownik geograficzny* opisuje dobra wraz z folwarkiem Malense jako 728 hektarów o czystym dochodzie 2519 marek, z cegielnią, dwoma młynami i stawami zarybionymi karpiem i pstrągiem; pocztę i telegraf miało Nożynko w oddalonym o 2,3 kilometra Unichowie, a kolej w Bytowie, o szesnaście kilometrów. Od Reformacji, którą przyjęto tu w 1538 roku, ludność była luterańska i należała do parafii ewangelickiej w Nożynie (Groß Nossin) — Ernst Müller wymienia Klein-Nossin w jej wykazie osiemnastu miejscowości. Sama parafia zmieniała przynależność synodalną trzykrotnie: do 1817 roku należała do synodu słupskiego, potem do synodu w Starym Kolczygłowie, a w 1871 roku przeszła do bytowskiego. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał wieś dwoma wierszami: gmina wiejska liczyła 100 ewangelików, obszar dworski — 156, i w żadnym z nich nie było katolika. Właścicielami byli von Pirchowie, ród, który w ziemi lęborskiej i bytowskiej pojawia się w dokumentach od 1340 roku i uchodził za napływowy, przybyły z Czech; od 1787 roku majątek trzymali von der Marwitzowie. W 1856 roku urodził się tu Johannes Georg Cornelius Adalbert von der Marwitz, późniejszy pruski generał kawale…