Zielin — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zielin, po niemiecku Sellin, wzmiankowany po raz pierwszy w 1301 roku, był dawnym lennem rodu von Puttkamer; w 1927 roku majątek liczył 1291 hektarów. Przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu miasteckiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Własnego kościoła ani parafii nie miała — ewangelicy chodzili do Cetynia (Zettin), a właściciele Zielina byli współkolatorami tamtejszej parafii; katolicy podlegali Miastku. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadzi wieś dwoma wierszami: gmina wiejska — pozycja 39, strona 162 — liczyła 202 ewangelików, obwód dworski, pozycja 112 na stronie 166, dalszych 234; katolika nie było w żadnym z nich ani jednego. 🔴 Krążąca liczba 436 ewangelików jest sumą obu wierszy, a nie wartością ze źródła. Dalsze liczby: 312 osób w majątku w 1925 roku, 480 w gminie wiejskiej w 1939. Po tutejszej społeczności ewangelickiej został cmentarz z drugiej połowy XIX wieku — dziś zdewastowany, z uszkodzonymi nagrobkami i w większości wyciętym starodrzewem. Na początku marca 1945 roku wieś zajęła Armia Czerwona. *Źródło: pruski spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku.*