Dobra — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dobra, po niemiecku Daber, wzmiankowana od 1485 roku, była wsią ewangelicką w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Własnego kościoła nie miała — należała do parafii ewangelickiej w Dobieszewie (Groß Dübsow) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto Kościoła Unii Staropruskiej; przynależność tę poświadcza spis z 1819 roku, a potwierdza spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, który w obu wierszach wsi wskazuje tę samą parafię. Lista dobieszewskich duchownych sięga 1573 roku, gdy urząd objął Liborius Körner, ordynowany przez biskupa pomezańskiego; za jednego z jego następców, Michaela Gugeviusa, 24 czerwca 1715 roku kościół parafialny spłonął wraz ze wszystkimi budynkami plebańskimi. W spisie z 1895 roku Dobrą ujęto dwoma wierszami: gmina wiejska liczyła 241 ewangelików i 24 osoby innych wyznań chrześcijańskich, obwód dworski — 60 ewangelików; katolików nie zapisano w żadnym z nich. Jedynym śladem tej społeczności jest nieczynny cmentarz ewangelicki, około 600 metrów na południowy wschód od wsi. Zakładano go wśród pól, dziś otacza go las i teren jest dostępny tylko częściowo, ale układ rzędów nagrobków pozostał czytelny, a najstarsze pochówki leżą w części północnej. Cmentarz ma plan trapezu i powierzchnię około 3100 metrów kwadratowych — niemal o osiemdziesiąt procent większą, niż pokazują dawne mapy, bo w 1928 roku poszerzono go od południa; datę wyryto na kamieniu wkomponowanym w ogrodzenie graniczne. Zachowały się kamienny mur, 63 granitowe podstawy …