Pyszno — cmentarz ewangelicki leśników (Bukowa Góra)

Z Wikipedii (PL)

Pyszno to śródleśne uroczysko w powiecie bytowskim, w dawnym Kreis Bütow w rejencji koszalińskiej, w Prowincji Pomorze. *Słownik geograficzny* zna je jako kolonię, która w 1780 roku należała do parafii w Ugoszczu i liczyła 3 mieszkańców katolickich oraz 4 ewangelickich — liczby te wypisano z wizytacji Rybińskiego. Kaszubska ludność tych stron była po Reformacji w przewadze luterańska; własnego kościoła ani kaplicy osada nigdy nie miała. Według Meyersa około 1912 roku parafią ewangelicką był tu Bytów, a katolicką Damsdorf; macierzyste Zerrin, czyli Sierzno, liczyło u tego samego autora, w zapisie z około 1905 roku, 476 mieszkańców. Po 1945 roku ludność niemiecką i ewangelicką wysiedlono, a w te strony napłynęli polscy osadnicy; dzisiejsze Pyszno ma 42 mieszkańców. Ma za to cmentarz, jakiego nie ma nigdzie indziej. Benedykt Reszka pisze, że w pobliżu Rekowa leży jedyny na Pomorzu ewangelicki cmentarz leśników: na terenie rezerwatu „Bukowa Góra”, nad jeziorem Pysno, od 1837 roku miejsce spoczynku leśników i pracowników nadleśnictwa Sierżno oraz ich rodzin. Spoczywają tu między innymi Adolph Olberg, królewski nadzorca lasów, i Otto Smalian — leśnik światowej sławy, twórca wzoru do obliczania miąższości drewna. Nekropolię tę Reszka nazywa najlepiej zachowaną na Gochach. Cmentarz jest wpisany do rejestru zabytków, a ewidencja prowadzi go jako cmentarz ewangelicki w Pysznie w gminie Bytów, pod numerem A-1495; tablica ustawiona na miejscu nazywa go w trzech językach cmentarzem ewan…