Popowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Popowo (po niemiecku Poppow) leży w gminie Cewice w powiecie lęborskim; przed 1945 rokiem należało do powiatu lęborskiego w rejencji koszalińskiej, w prowincji Pomorze. Ewangelicy mieli tu przewagę i chodzili do kościoła w Łebuni (Labuhn). Parafia łebuńska była dawniej filią Bukowiny, a Ernst Müller wylicza jej duchownych od Johanna Cossiusa, urzędującego około 1570 roku — wspólnota ewangelicka istniała tu więc od czasów Reformacji. 📌 Była to wspólnota kaszubskojęzyczna: Franz Tetzner wymienia Popowo wśród wsi wąskiego pasa przygranicznego, w którym mowa kaszubska trzymała się jeszcze u schyłku XIX wieku, razem z Siemirowicami, Bukowiną, Łebunią i Dzięcielcem. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku prowadził Popowo dwoma osobnymi wierszami, bo wykaz dzielił powiat na gminy wiejskie i obwody dworskie. W gminie wiejskiej, na stronie 188 pod pozycją 36, zapisano 90 ewangelików i 7 katolików; w obwodzie dworskim, na stronie 192 pod pozycją 136 — 34 ewangelików i 25 katolików. Katolicy podlegali parafii w Rozłazinie (Roslasin), a urząd stanu cywilnego mieścił się w Cewicach (Zinzelitz). Cmentarz ewangelicki figuruje w wykazie zabytkowych cmentarzy gminy Cewice jako nieczynny, datowany na XIX wiek, o bardzo złym stanie nagrobków i drzewostanu. Leży w lesie; podczas oględzin w sierpniu 2015 roku odnotowano zapadnięte, porośnięte mchem mogiły, nieczytelne tablice nagrobne i zniszczenia po wandalizmie, a obok ślady sporadycznych odwiedzin — znicze i drewniane krzyżyki. 📌 Obrys założe…