Oskowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Oskowo, po niemiecku Wutzkow, leży w gminie Cewice. Przy wsi zachowały się ślady trzech założeń grobowych: cmentarza wiejskiego w lesie oraz, w wiejskim parku, grobowca właścicieli Oskowa i małego cmentarza służby dworskiej. Majątek był w 1621 roku lennem rodziny von Lietzen, w 1710 roku przeszedł na Münchowów, a w 1766 roku na Somnitzów. Według Brüggemanna Somnitz odstąpił swoje prawa w 1774 roku matce, owdowiałej hrabinie von Münchow, a ta 19 lipca 1775 roku sprzedała tutejsze udziały Johannowi Heinrichowi von Lietzenowi, który posiadał już drugą część Oskowa. W 1784 roku Brüggemann opisuje Oskowo jako stare lenno rodu von Lietzen, w posiadaniu Johanna Heinricha von Lietzena. W 1784 roku Oskowo, siedziba szlachecka, było ostatnią pomorską stacją pocztową w stronę Prus Zachodnich. Leżało dwie mile na południe-południowy zachód od Lęborka, nad rzeką Bukowiną, przy trakcie pocztowym z Berlina do Prus i przy drodze pocztowej z Lęborka do Bytowa. Obok folwarku mieszkali trzej gospodarze i trzech zagrodników; był młyn wodny, karczma, kuźnia, nauczyciel, królewski dom pocztowy i folwark Friederichswalde — razem 22 dymy. Wieś należała do parafii w Mikorowie (Mikrow), ale większość mieszkańców chodziła do bliższej kaplicy w Kozinie. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujmuje Oskowo jako obwód dworski (strona 194, pozycja 168) i notuje tu 280 ewangelików i 55 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Łebuni, katolicy do lęborskiej; w samym Oskowie mieściły się urząd stanu cywil…