Lębork — kościół św. Jakuba Apostoła

Z Wikipedii (PL)

Gotycka fara świętego Jakuba w Lęborku sięga korzeniami początków miasta, założonego w 1341 roku przez Dietricha von Altenburg, wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego. To właśnie w tej świątyni odprawiono pierwsze w mieście nabożeństwo luterańskie – prawdopodobnie już około 1518–1519 roku, a pełne zwycięstwo Reformacji przypadło na lata trzydzieste XVI wieku, gdy do końca stulecia we wszystkich tutejszych kościołach głoszono Słowo po ewangelicku. Po wygaśnięciu dynastii Gryfitów rozpoczęła się jednak przymusowa rekatolizacja: farę św. Jakuba na trwałe objęła administracja katolicka, a tutejsi luteranie od 2 grudnia 1639 roku przenieśli swoje nabożeństwa do ratusza, obok którego wznieśli plebanię. Ziemia lęborska wróciła do Polski w 1637 roku, co przesądziło o katolickim charakterze kościoła, dziś prowadzonego przez franciszkanów i od 2010 roku noszącego godność sanktuarium diecezji pelplińskiej.