Tawęcino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Tawęcino — do 10 marca 1945 roku Tauenzin, w starszych zapisach Tawczin (1397) i Tauenzien (1575) — leżało w powiecie lęborskim, w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. Okolica od XVI wieku była zluteranizowana i ludność miała w większości ewangelicką. Wieś była siedzibą obwodu urzędowego, do którego należały jeszcze Bonswitz, Küssow i Reckow; kościelnie natomiast podlegała parafii w Salinie (Saulin) — nazwa stoi w spisie w postaci frakturowej „Gaulin” — pozostającej pod patronatem von Krockowów. Tak zapisał ją spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku, notując tu 392 ewangelików i 1 katolika, odsyłając katolików do parafii w Lęborku, a urząd stanu cywilnego wskazując w Świartowie (Schwartow). 📌 Własnego kościoła Tawęcino nie miało, a wiadomość, jakoby figurowało w spisie z 1908 roku jako siedziba parafii z Bonswitz, Küssow i Reckow, wykazy parafii obalają: ani w zbiorczej statystyce Schultza z około 1910 roku, wyliczającej z nazwy wszystkie osiemnaście parafii powiatu lęborskiego, ani w prowadzonym przez Müllera synodzie lęborskim, również osiemnastu parafii, Tauenzin nie występuje. Nie zgadza się też skład rzekomej parafii: Bonswitz należał w 1895 roku do tego samego Salina co Tawęcino, a Reckow do Garczegorza z Brzeźnem; wszystkie trzy wsie łączył z Tawęcinem obwód urzędowy, a nie kościół. 🟡 Parafii Küssowa z tego samego spisu wskazać się nie da: wiersz tej wsi jest jednym z sześciu brakujących wśród stu siedemdziesięciu dwóch pozycji powiatu lęborskiego. 🟡 Ostrożności …