Chojnice — kościół ewangelicki Świętego Ducha

Z Wikipedii (PL)

Późnobarokowy kościół św. Ducha w Chojnicach był jedną z luterańskich świątyń miasta, w którym Reformacja zwyciężyła nadzwyczaj szybko – w ocenie historiografii niemieckiej w ciągu zaledwie pięciu lat, między 1545 a 1550 rokiem. Gdy chojniccy burmistrzowie i rajcy oficjalnie przyjęli wyznanie augsburskie, w ręce luteranów przeszły wszystkie tutejsze kościoły oraz kaplica zamkowa, a oddolny ruch reformacyjny usankcjonował ostatecznie król Zygmunt August w 1555 roku. Przez następne stulecia miejscowa wspólnota ewangelicka, podlegająca przez długi czas powiatowi człuchowskiemu, trwała przy tej tradycji, pielęgnując dziedzictwo wyniesione jeszcze z czasów Reformacji. Świątynia nie dotrwała jednak do naszych dni – jej rozbiórkę rozpoczęto w listopadzie 1939 roku, by w tym miejscu urządzić plac manifestacyjny, co pozbawiło Chojnice jednego z najcenniejszych śladów po dawnych mieszkańcach wyznania ewangelickiego.