Domaradz — dawna kaplica ewangelicka (ob. kościół św. Stanisława Kostki)
Dumröse
- Rok powstania
- 1907
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- słupski
- Typ
- Kościół / zbór
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Dawna kaplica ewangelicka w Domaradzu jest dziś rzymskokatolickim kościołem pod wezwaniem świętego Stanisława Kostki, filią parafii w Zagórzycy. W rejestrze zabytków obiekt figuruje od 19 listopada 2020 roku pod numerem A-1981 jako kaplica ewangelicka, obecnie kościół filialny, z datą 1907. W rejestrze tym samym numerem objęto cmentarz przy kościele oraz wzniesienie „Pszeniczna Górka” z aleją dębową, uznawane za prawdopodobny cmentarz rodowy. Domaradz, do 1945 roku Dumröse, ma słowiańską nazwę, utworzoną od imienia Domarad i poświadczoną w 1400 roku w postaci „Dommerese”. Wieś leżała w powiecie słupskim, w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze, a tutejsze dobra rycerskie należały do rodziny von Zitzewitz do 1945 roku. W 1879 roku majątek Dumroese, liczący 993 hektary, z gorzelnią i młynem parowym, należał do von Zitzewitza. Od 1911 roku właścicielem był Peter Hermann von Zitzewitz, który gospodarował tu w 1928 roku. W 1927 roku majątek liczył 1014 hektarów, a urząd stanu cywilnego mieścił się w Borzęcinie. W 1784 roku Domaradz liczył 22 dymy i miał nauczyciela; należał do parafii w Dobieszewie (Groß-Dübsow) w synodzie słupskim, a jego właściciele współsprawowali patronat nad tamtejszym kościołem. W spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku miejscowość prowadzona jest wyłącznie w dziale obwodów dworskich; spis notuje tu 211 ewangelików, ani jednego katolika i 7 innych chrześcijan. Ludność należała do parafii w Dobieszewie (Groß Dübsow) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Mi…
Źródła zewnętrzne
- Domaradz (województwo pomorskie) — Wikipedia — audyt workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Pommern, spis powszechny z 2 XII 1895 — źródło drukowane
- K. Mazurkiewicz-Palacz, „Dawne cmentarze w powiecie słupskim”, Słupsk 2013 — monografia
- K.-H. Pagel, „Der Landkreis Stolp in Pommern”, Lubeka 1989 — monografia
- Wojewódzka ewidencja zabytków województwa pomorskiego — źródło drukowane
- karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa — ewidencja konserwatorska
- L. W. Brüggemann, „Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinterpommern”, t. II cz. 2, Stettin 1784, s. 961 — źródło drukowane
- P. Ellerholz, H. Lodemann, H. von Wedell, „General-Adressbuch der Ritterguts- und Gutsbesitzer im Deutschen Reiche”, z. 2: „Die Provinz Pommern”, Berlin 1879, s. 180–181 — źródło drukowane
- „Güter-Adressbuch für die Provinz Pommern”, wyd. 3, Leipzig 1911, s. 180 — źródło drukowane
- „Landwirtschaftliches Adressbuch der Rittergüter, Güter und Höfe der Provinz Pommern”, wyd. 8, Leipzig 1928, s. 166 — źródło drukowane
- „Das Evangelische Pommern”, cz. II: „Behörden, Kirchen, Pfarrstellen, Geistliche, Anstalten und Vereine”, wyd. Evangelischer Pfarrerverein der Provinz Pommern, Stettin 1932, s. 171 — źródło drukowane
- „Deutsche Tageszeitung” (Berlin), 9 maja 1907 roku, s. 9 (obraz strony: Staatsbibliothek zu Berlin, Deutsches Zeitungsportal) — źródło drukowane
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 10 (251)/2023, s. 14 — opracowanie
- Jan Wild, „Ewangelickie Pomorze — miejsca i ludzie”, „Informator Parafialny” Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Słupsku, nr 10 (263)/2024, s. 12 — opracowanie
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.