Szczypkowice — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Szczypkowice, po niemiecku Zipkow, a w zapisach dawniejszych Ceppekenitze i Zepkewitz, wzmiankowane w 1469 roku jako lenno rodu von Stojentin, należały przed 1945 rokiem do powiatu słupskiego w rejencji koszalińskiej, w obwodzie urzędowym Großendorf. Mieszkańcy byli niemal w całości ewangelikami — w 1825 roku mieszkało tu zaledwie czternastu katolików. Własnego kościoła wieś nie miała: należała do parafii ewangelickiej w Główczycach (Glowitz) w okręgu kościelnym Słupsk-Stare Miasto, która w 1940 roku skupiała 6228 wiernych z trzynastu miejscowości. To ziemia Słowińców, gdzie jeszcze w XIX wieku głoszono kazania po słowińsku. 📌 Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku notuje wieś pod pozycją 158 na stronie 176, w postaci frakturowej „Ziptow”: 109 ewangelików i ani jednego katolika, z parafią ewangelicką w Główczycach. 📌 Cmentarz założono w lesie, na wschód od wsi, i gospodarka leśna odebrała mu pierwotny przebieg granic — czytelny pozostał natomiast układ poszczególnych rzędów nagrobków. Stoi na nim monumentalny pomnik ku czci poległych w pierwszej wojnie światowej, a wokół liczne kamienne ramy wyznaczające mogiły. Zachował się rzadko dziś spotykany kamienny pomnik nagrobny w całości: niewysoki krzyż na smukłym, prostym postumencie, niestety bez inskrypcji, więc daty pochówku ustalić się nie da. Osobnej uwagi wart jest postument w kształcie pnia drzewa z zachowanym fragmentem tabliczki inskrypcyjnej — to jedyny udokumentowany w powiecie słupskim przykład tego, w jaki sposób i w…