Słupsk — kaplica szpitalna św. Jerzego (przeniesiona 1912–1913)

Z Wikipedii (PL)

Kaplica szpitalna świętego Jerzego w Słupsku to niewielka budowla późnogotycka, wzniesiona w 1492 roku na rzucie ośmioboku. Dziś mieści galerię sztuki przy słupskim ośrodku kultury. Walther Bartholdy podaje, że około 1520 roku szpital świętego Jerzego zwano „Seethus” i że stał przed Nową Bramą, obok przytułku Świętego Ducha. Podczas wizytacji w 1535 roku postanowiono go znieść, a ubogich przenieść do szpitali Świętego Ducha i świętej Gertrudy. W praktyce zlikwidowano szpital świętej Gertrudy, a szpital świętego Jerzego przetrwał. Po pożarze w 1681 roku kaplicę odbudowano w 1689 roku i nakryto barokowym hełmem z latarnią, zachowanym do dziś. W 1913 roku, w związku z przebudową ulicy, kaplicę rozebrano i odbudowano w nowym miejscu. Słupsk (Stolp) był miastem wydzielonym (Stadtkreis Stolp) w rejencji koszalińskiej (Köslin), w pruskiej prowincji Pomorze. Inwentarz zabytków z 1894 roku zachował dwie daty wprowadzania Reformacji w Słupsku: w 1522 roku wprowadził ją doktor Johann Amandus — jak zapisano, „w sposób nieco burzliwy” — a w 1526 roku lud rozbił ołtarz główny fary. Skarbiec dominikanów zabrano, jak mówi spis, „przemocą”. Sylwia Wesołowska opisuje pierwsze kroki Reformacji w mieście tak: Christian Ketelhut, związany z kościołem świętego Mikołaja, stracił możliwość działania 31 sierpnia 1522 roku, ale zdążył pozyskać Thomasa Hecketa, proboszcza kościoła Mariackiego. Zamieszki, które wywołał potem Amandus, trwały w latach 1524–1525 i zakończyła je w lipcu 1525 roku interw…