Budynek kościoła

Kościół jako budynek jest przestrzenią spotkania z Bogiem. Ma umożliwić słuchanie Słowa Bożego, uczestnictwo w Wieczerzy Pańskiej i przyjęcie sakramentu Chrztu. Jest miejscem, gdzie Słowo jest głoszone i wielbione.

Reformacja nie była zbytnio zainteresowana architekturą sakralną. Dla Lutra prymat miało Słowo Boże, nie budynek. Pisał, że zanim się nie zrozumie słów Chrystusa, nie są istotne ubiór, muzyka, śpiew, wystrój. Jednocześnie jednak akceptował zdobywcze budowle, byle kult był czysty, nie kosztowny.

Kościoły ewangelickie są proste, zbudowane bez przepychu. Jeden ołtarz — stół Pański — w prezbiterium, okazała ambona, chrzcielnica. Nie ma miejsc na kult świętych, relikwii ani bocznych ołtarzy. Ta oszczędność wynikała z zasad teologicznych i z sytuacji materialnej.

Po czasach kontrreformacji powstały tzw. kościoły pokoju — w Jaworze i Świdnicy, wpisane na listę UNESCO. Budowano też kościoły łaski, z których w Polsce pozostał jeden — w Cieszynie.

Współczesne podejście do budowy kościołów zmieniło się — coraz częstsze są projekty architektów, nawiązujące do koncepcji architektonicznych. Architektura i sztuka służą dziś głoszeniu ewangelii.