Muzyka i pieśni

Muzyka w luteranizmie była zawsze nazywana tętnem Reformacji. Marcin Luter kochał muzykę — nazywał ją darem od Boga, który czyni serca radosnymi i wypędza szatana. Stawiał ją zaraz po teologii.

Wspólny śpiew zboru był od początku wyznacznikiem Kościoła wittenbergskiej Reformacji. Luter nie tylko tłumaczył Biblię, ale tworzył pieśni, które popularyzowały treści Ewangelii w życiu Kościoła. Jego najsławniejszy hymn to „Warownym grodem„ — światowej sławy pieśń kościelna.

Pieśń kościelna miała wymiar liturgiczny i edukacyjny. Przez śpiew Słowo docierało do prostego ludu. Luter pisał: „Słowo powinno być czytane, śpiewane, głoszone, pisane i poetycznie opracowywane. Wszystkie dzwony powinny bić, wszystkie piszczałki grać” — tak pisał o wykorzystaniu muzyki w zwiastowaniu.

Druk i śpiewniki były narzędziami reformacji. Współczesny Śpiewnik ewangelicki zawiera 955 pieśni. Są w nim teksty historyczne i współczesne, z różnych tradycji kościelnych. Chorały, organy, chóry, kantaty — to świat, który w niezwykły sposób wzbogacił kulturę i stał się jej znaczącym nośnikiem.

Kto uwierzył, ten chce swoją wiarę dzielić — stąd śpiew jako następstwo zwiastowania.