Konfirmacja

Mając około 15 lat, ewangelicy przeżywają konfirmację — uroczystość utwierdzenia w wierze. Słowo konfirmacja oznacza utwierdzenie, umocnienie. Wkraczając w dorosłe życie, młodzi ludzie doświadczają umocnienia wiary.

Uroczystości poprzedza dwuletnia nauka konfirmacyjna, prowadzona przez księdza. Młodzi ludzie poznają społeczność Kościoła, uczą się samodzielnego wyznawania wiary. Nauka kończy się egzaminem zdawanym przed zborem.

Konfirmacja jest świadomym, samodzielnym wyznaniem wiary, którą rodzice i chrzestni złożyli w dniu Chrztu. Nie jest zakończeniem nauki, ale początkiem dojrzałego życia wiary.

Podczas uroczystości konfirmanci wyznają wiarę słowami Apostolskiego Wyznania, składają ślubowanie: wyrzekam się szatana i oddaję się Tobie, Boże w Trójcy Świętej. Na to wyznanie ksiądz pyta: Czy wierzycie tak z całego serca? — Odpowiadają: Wierzymy.

Bezpośrednio po konfirmacji konfirmanci po raz pierwszy przystępują do Wieczerzy Pańskiej. Zyskują też prawo do pełnoprawnego uczestnictwa w życiu Kościoła — wybierania i bycia wybranym do władz.

Konfirmacja to bardzo podniosła uroczystość całego zboru — z białymi sukniami, garniakami, specjalną oprawą muzyczną i liturgiczną.