Gdańsk-Grodzisko — cmentarz ewangelicki parafii św. Katarzyny (St. Katharinen-Kirchhof)

Z Wikipedii (PL)

Ewangelicki (luterański) cmentarz parafii świętej Katarzyny — po niemiecku St. Katharinen-Kirchhof — założono u podnóża Grodziska w 1818 roku, a pochówków dokonywano od 1819. Archidiakon kościoła świętej Katarzyny E. Blech pisał jednak w 1905 roku, że już w 1805 roku przełożeni kościoła zajmowali się zakładaniem nowego cmentarza pod Grodziskiem. Zajmował około 0,5 hektara na nieregularnej działce pod adresem 3 Maja 11; jej wschodnia granica przylegała bezpośrednio do Promenady, dzisiejszej ulicy 3 Maja. Wchodził w skład zespołu cmentarzy wyznaniowych po zachodniej stronie tej ulicy, gdzie w XIX wieku działało obok siebie osiem odrębnych nekropolii. W tym zespole leżały cmentarze Bożego Ciała, świętego Bartłomieja I i II, świętej Katarzyny, Reich der Toten, świętych Piotra i Pawła, Najświętszej Marii Panny oraz żydowski. Andrzej Januszajtis łączy powstanie cmentarzy przy dzisiejszej ulicy 3 Maja — Mariackiego, świętego Piotra, świętej Katarzyny i świętego Bartłomieja — z zakazem pogrzebów w kościołach, wprowadzonym wraz z kodeksem napoleońskim, i datuje je na lata 1819–1821. Czynny był do 1945 roku. Zamknięto go 24 listopada 1946 roku i zlikwidowano podczas budowy dworca autobusowego; dziś teren pełni funkcję komunikacyjną i nie zachował czytelnych śladów cmentarza. W rejestrze zabytków województwa pomorskiego nie figuruje. Kościół świętej Katarzyny Aleksandryjskiej, którego parafia cmentarz założyła, był najstarszą farą gdańskiego Starego Miasta, parafialną dla miasta lokac…