Gdańsk-Wrzeszcz — cmentarz ewangelicki parafii św. Katarzyny (St. Katharinen-Kirchhof)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz świętej Katarzyny (po niemiecku St. Katharinen-Kirchhof) założono w latach 1867–1869 przy Wielkiej Alei, dzisiejszej alei Zwycięstwa, po jej południowo-zachodniej stronie; działka o powierzchni 3,6 hektara sięgała do ulicy Traugutta. Wchodził w skład ciągu cmentarzy wyznaniowych rozciągniętych wzdłuż alei: od północnego zachodu sąsiadował z katolickim cmentarzem świętego Mikołaja i Kaplicy Królewskiej, a od południowego wschodu — z ewangelickim cmentarzem Najświętszej Marii Panny. Leżał bliżej Wrzeszcza niż sąsiedni cmentarz Najświętszej Marii Panny, naprzeciwko dzisiejszej Opery. Był to cmentarz ewangelicki, należący do parafii przy kościele świętej Katarzyny. Zestawienie Harnocha podaje dla niej 13 000 dusz i trzy cmentarze; metryki parafialne sięgały 1573 roku, a księgi pogrzebów prowadzono od 1737 roku. W 1870 roku przy głównej alei cmentarnej wzniesiono dom zarządcy z przylegającą do niego kaplicą; przebudowano je w 1924 roku, a budynek zachował się do dziś przy alei Zwycięstwa 29, zamieniony na dom mieszkalny. Na cmentarzu stała ponadto dzwonnica ufundowana w 1888 roku przez Charlottę Dreyer. Według księgi adresowej z 1910 roku zarządcą nowego cmentarza świętej Katarzyny przy Große Allee 15 we Wrzeszczu był Reinhold Schalke. Na cmentarzu świętej Katarzyny przy Wielkiej Alei zbudowano przed 1919 rokiem nową, obszerną kostnicę według planów miejskiego inspektora budowlanego Dähnego; w 1919 roku ogrodnikiem cmentarnym był Ernst Brede, mieszkający na cmentarzu (G…