Gdańsk - Kiełpino Górne — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Kiełpino Górne (po niemiecku Hoch Kelpin) leżało przed 1945 rokiem w powiecie Danziger Höhe, od 1939 roku Danzig-Land, w granicach Wolnego Miasta Gdańska, a od 1939 roku III Rzeszy; do Gdańska włączono je dopiero 1 stycznia 1973 roku. Według pruskiego spisu powszechnego z 1 grudnia 1910 roku wieś liczyła 246 mieszkańców, z czego 235 podało jako swój język niemiecki, a 220 należało do wyznania ewangelickiego — wspólnota była luterańska. 🔴 Ćwierć wieku wcześniej obraz był odwrotny. Wykaz gmin do spisu z 1885 roku zna Hoch Kelpin wyłącznie jako obwód dworski powiatu Danziger Höhe i notuje 161 mieszkańców, w tym 16 ewangelików i 145 katolików; wśród gmin wiejskich powiatu nazwa w tym spisie nie występuje. Ewangelicy należeli wówczas do parafii w Löblau — jej księgi chrztów i ślubów Bär datuje od 1689 roku, a księgę zmarłych od 1690 — katolicy zaś do Matarni. Skąd wzięło się odwrócenie proporcji wyznaniowych między obydwoma spisami, ustalić się nie udało; obie liczby przytaczamy za wykazami, nie łącząc ich w jeden ciąg. Cmentarz ewangelicki założono tu w 1926 roku 🟡 (część źródeł datuje jego początek już na około 1905 rok), w czasie gdy stanął miejscowy kościół z lat 1925/1926. Zajmuje około 0,22 hektara przy ulicy Goplańskiej 20. Po 1945 roku pozostał opuszczony i zamknięty. W 1971 roku przekazano go katolickiej parafii błogosławionej Doroty z Mątowów, a następnie parafii świętego Jana Chrzciciela; pochówki wznowiono w latach 1972–1973, wcześniej bowiem zmarłych z Kiełpina grz…