Gdańsk-Orunia — stary cmentarz ewangelicki parafii św. Jerzego (ulica Gościnna)
Friedhof Ohra (Evangelischer Friedhof St. Georg)
- Zniszczony / zamknięty
- 1956
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- Gdańsk M.
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki na gdańskiej Oruni (po niemiecku Ohra) leżał przy ulicy Gościnnej — dawnej Schulstraße, później Johann-Rickmers-Straße — i należał do tamtejszej parafii ewangelickiej przy kościele świętego Jerzego. Zajmował 1,53 hektara na prostokątnej działce między obecną ulicą Gościnną a torami kolejowymi, na wschód od kościoła, który stoi do dziś pod numerem 15 jako rzymskokatolicka świątynia Najświętszego Serca Pana Jezusa i świętego Jana Bosko. Parafia powstała po Reformacji. Muhl notuje, że w przywileju krzyżackim z 1338 roku kościoła w Ohrze nie przewidziano i że powstał on po Reformacji, a w 1568 roku duchownym ewangelickim był tu Görge Heidenreich; Praetorius w presbyterologii z 1704 roku podaje listę dziewiętnastu duchownych oruńskich, otwartą przez Georgiusa w 1572 roku. W wykazie ewangelickich duchownych Oruni pierwszy jest Georgius, odnotowany „w 1572 roku albo jeszcze wcześniej”, po nim Martin Sehefeld, przybyły w 1575 roku ze Szwecji, i Simon Neander od 1580. W latach 1602–1624 urząd sprawował tu Wilhelm Calaminus, nazwany w wykazie kalwinistą, czyli duchownym wyznania reformowanego. Według Johna Muhla oruński duchowny Paulus Brauner prosił w 1578 roku radę gdańską o wsparcie, ponieważ w 1577 roku Orunia, po niemiecku Ohra, całkiem wymarła i zubożała, kaplica i plebania spłonęły, a on sam musiał uciekać do Wisłoujścia. John Muhl zaznacza, że Orunia należała pierwotnie, jak inne wsie pod Gdańskiem, do kościoła świętej Katarzyny i płaciła mu dziesięcinę j…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Kwerenda własna atlasu — kwerenda własna
- Encyklopedia Gdańska (Gedanopedia) — encyklopedia
- cmentarze-gdanskie.pl — strona internetowa
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- ks. W. Kujawski, „Repertorium ksiąg wizytacji kanonicznych biskupów kujawsko-pomorskich przechowywanych w Archiwum Diecezjalnym w Pelplinie, cz. I”, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne” 84 (2005), streszczenie księgi G11 (wizytacja 1649) — repertorium archiwalne
- L. Rhesa, „Kurzgefaßte Nachrichten von allen seit der Reformation an den evangelischen Kirchen in Westpreußen angestellten Predigern”, Königsberg 1834, s. 86 — wykaz duchownych (druk 1834)
- Handbuch für die Evangelischen in Danzig, Danzig 1919, s. 105 — źródło drukowane
- „Handbuch für die Evangelischen in Danzig”, Danzig 1919, s. 223 — źródło drukowane
- J. Muhl, „Geschichte der Dörfer auf der Danziger Höhe”, Gdańsk (Quellen und Darstellungen zur Geschichte Westpreußens, z. 21), s. 46, 47, 49 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 52–53, pozycja 220 — źródło drukowane
- „Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku” 1957, nr 4, poz. 46, s. 38 — źródło drukowane
- E. W. Waage, „Ausführliche Geschichte Ohra's, eines Dorfes im Danziger Landraths-Kreise, Regierungsbezirks Danzig”, Danzig 1859, s. 8–9, 126, 134 — źródło drukowane
- E. Praetorius, »Evangelisches Danzig«, cz. 2, rękopis XVIII w. (Staatsbibliothek zu Berlin, Ms. boruss. fol. 268), k. 102v — źródło archiwalne
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.