Gdańsk - Orunia — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki na gdańskiej Oruni (po niemiecku Ohra) leżał przy ulicy Gościnnej — dawnej Schulstraße, później Johann-Rickmers-Straße — i należał do tamtejszej parafii ewangelickiej, której kościół stoi do dziś jako rzymskokatolicka świątynia Najświętszego Serca Pana Jezusa i świętego Jana Bosko pod numerem 15. Parafia była stara. Muhl notuje, że w przywileju krzyżackim z 1338 roku kościoła w Ohrze nie przewidziano i że powstał on dopiero po Reformacji, a już w 1568 roku duchownym ewangelickim był tu Görge Heidenreich; Praetorius w presbyterologii z 1704 roku podaje listę dziewiętnastu duchownych oruńskich, otwartą przez Georgiusa w 1572 roku. Dzieje budowli to pasmo pożarów i odbudów: w 1577 roku spłonęły kościół i plebania, w 1608 stanęła nowa świątynia za pożyczone od kamery gdańskiej tysiąc marek na sześć procent, w 1645 była już zrujnowana, w 1684 dostała wieżę, w 1688 nową plebanię, a w 1813 roku, przy oblężeniu Gdańska, spłonęła ponownie — z ogniem przepadły metryki z lat 1800–1813, co odnotował Bär w spisie ksiąg metrykalnych. Odbudowano ją w 1823 roku według planów Schinkla. 🟡 Datę założenia cmentarza źródła podają rozbieżnie: Gedanopedia rok 1691, karta ewidencyjna Narodowego Instytutu Dziedzictwa — pierwszą połowę XIX wieku. Za wcześniejszą przemawia wiek wspólnoty, poświadczonej od 1568 roku; na drugą przypada odbudowa kościoła po pożarze. Cmentarz zajmował 1,53 ha na prostokątnej działce między obecną ulicą Gościnną a torami kolejowymi, na wschód od kości…