Sopot — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przy ulicy Malczewskiego 31 w Sopocie (po niemiecku Zoppot) rejestr zabytków datuje na 1848 rok. Był to cmentarz ewangelicki i pozostał nim do końca drugiej wojny światowej; po włączeniu Sopotu do Polski stał się komunalny i jest nim do dziś. Większość ewangelickich nagrobków zniszczono; do dwudziestego pierwszego wieku przetrwało ich około 50, najstarsze z lat 1915–1916. Wyróżnia się wśród nich kaplica grobowa rodziny von Herbst — łódzkich fabrykantów — wzniesiona w 1921 roku według projektu Heinricha Dunkla. Wpis do rejestru zabytków, numer A-1279 z 7 czerwca 1989 roku, obejmuje cały cmentarz ewangelicki, obecnie komunalny, wraz z kaplicą przedpogrzebową, dawną kaplicą cmentarną oraz grobowcem von Herbstów. W kaplicy przedpogrzebowej mieści się dziś Zarząd Cmentarza Komunalnego, a dawna kaplica cmentarna jest obecnie kościołem parafialnym pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Cmentarz sąsiaduje z żydowskim i katolickim. Politycznie Sopot do 1920 roku należał do Prus — najpierw do powiatu wejherowskiego (Kreis Neustadt in Westpreußen), potem do powiatu Gdańskie Wyżyny (Landkreis Danziger Höhe), w rejencji gdańskiej — a w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej opisywał *Zoppot* jako wieś królewską z czterema gospodarstwami chłopskimi i jedną zagrodą chałupniczą. Notował tu 193 budynki mieszkalne i 1204 mieszkańców, w tym 557 ewangelików, 642 katolików i pięciu Żydów. Ewangelicy należeli do parafii w Ma…