Sopot — większy kościół ewangelicki (obecnie św. Jerzego, Monte Cassino)

Z Wikipedii (PL)

Główny (większy) kościół ewangelicki Sopotu, wzniesiony w latach 1899–1901 jako Erlöserkirche (kościół Zbawiciela / Odkupiciela) przy ówczesnej ul. Morskiej, dziś ul. Bohaterów Monte Cassino. Sopot uzyskał samodzielną parafię ewangelicką w 1890 r., a budowę nowej, reprezentacyjnej świątyni rozpoczęto 22 października 1899 r. po zapewnieniu wsparcia finansowego cesarzowej Augusty Wiktorii. Inwestycję sfinansowali cesarz Wilhelm II i cesarzowa Augusta Wiktoria, a projekt w stylu neogotyckim (ceglany) wykonał wybitny architekt Ludwig von Tiedemann, który nie pobrał za swoją pracę honorarium. Wykonawcą była firma Wilhelma Lippkego. Cesarz osobiście zatwierdził projekt i polecił, by wieża (ok. 37–47 m) była widoczna ze statków na Zatoce Gdańskiej; do dziś stanowi dominantę krajobrazową miasta. Parafia sopocka była bardzo liczna — w 1924 r. liczyła ponad 11 tysięcy wiernych, co odpowiadało dynamicznemu rozwojowi nadmorskiego kurortu. Drugą świątynią parafii był wzniesiony w latach 1913–1919 wg projektu gdańskiego architekta Adolfa Bielefeldta kościół, do 1945 r. funkcjonujący jako Friedenskirche (kościół Pokoju). Po II wojnie światowej większy kościół na Monte Cassino przejęli katolicy — już 8 maja 1945 r. przekazano go duszpasterstwu wojskowemu i odtąd jest to katolicki kościół garnizonowy pw. św. Jerzego. Społeczność ewangelicka utraciła wówczas swoją główną świątynię w centrum Sopotu, a nazwę „kościół Zbawiciela" przeniesiono na dawny kościół Pokoju, który do dziś służy parafii e…