Słajkowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Słajkowo, po niemiecku Slaikow, leży w gminie Choczewo, a do 1945 roku należało do powiatu lęborskiego (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze, po pomorskiej stronie dawnej granicy prowincji. W 1912 roku był to samodzielny obwód dworski o powierzchni 318 hektarów, wchodzący w okręg urzędowy Zelasen. Słownik geograficzny podaje 319 hektarów, pocztę w Żelaznej i dziedzica von Koss. Słajkowo związano później z gminą Chottschow, od 1937 albo 1938 roku noszącą zgermanizowaną nazwę Gotendorf. W zapiskach lęborsko-puckiego sądu ziemskiego z lat 1392–1410 tutejszy właściciel Paweł ze Slavekowa raz po raz wadzi się z salińskim proboszczem i musi stawiać za siebie poręczycieli. W 1784 roku Słajkowo było siedzibą szlachecką dwie i pół mili na północny wschód od Lęborka. Obok folwarku mieszkało dwóch zagrodników — razem siedem dymów; wieś należała do parafii w Salinie (Saulin). Słownik geograficzny notował tu 95 mieszkańców: 94 ewangelików i jednego katolika. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w obwodzie dworskim Slaikow 101 ewangelików i ani jednego katolika. Nielicznych katolików przypisywano parafii w Lęborku, odległej o 22 kilometry. Własnego kościoła wieś nie miała; cmentarz ewangelicki jest w terenie czytelny jako relikt, a jego położenie wskazał Marek Drzewiecki. W październiku 2026 roku w środku lasu widać było szczątki mniej niż 10 nagrobków: gdzieniegdzie ledwo dostrzegalne betonowe obramowania mogił, bez tablic i bez postumentów. W…