Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Zniszczony / zamknięty
1945
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
wejherowski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka
Rybno Kaszubskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Rybnie założono w latach 1935–1940, około 1 kilometra od wsi, na skraju lasu. Zajmuje około 0,48 hektara na planie trójkąta, na stoku niewielkiego wzgórza splantowanym w dwa poziomy tarasów. Teren obsadzono szpalerem świerkowym, a wewnątrz biegła aleja tui. Na wyższy taras, gdzie stała kaplica, prowadziły kamienne schody — ich pozostałości widać do dziś; po samej kaplicy zostały tylko fundamenty, resztki cegieł i kamienne obwałowanie. Około 300 metrów na południowy wschód przebiegała kolejka wąskotorowa Wejherowo–Brzyno, otwarta 24 listopada 1902 roku, z przystankiem w Rybnie; odgałęzienie do Choczewa dobudowano później. Karta cmentarza odnotowała w 1985 roku dwa wolnostojące nagrobki z pierwszej połowy XX wieku oraz sześć umocnionych mogił ziemnych; dziś zachowane są trzy nagrobki, wszystkie bez tablic i inskrypcji. Na dwóch mogiłach ziemnych umieszczono współczesne blaszane tabliczki: na jednej — Leona i Leony Milewskich oraz Elżbiety Golla, zmarłych w 1945 roku, na drugiej — małżeństwa Reschke. Teren jest silnie zadrzewiony i zaniedbany, zlewa się z pobliskim lasem; słupy bramy, stojące jeszcze w 1985 roku, zostały zniszczone. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia cmentarz pod pozycją 124 wykazu gminy Gniewino. Rybno — po kaszubsku Ribno, po niemiecku Rieben — jest starą osadą pomorską. Źródła notują je od 11 listopada 1382 roku, gdy komtur gdański Zygfryd Walpot von Bassenheim nadał Pantkenowi Marcenowiczowi 41 łanów w Rybnie do osadzenia na praw…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: