Małe Gronowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Małe Gronowo to przysiółek zespołu wsi Gronowo nad Wisłą, na Nizinie Walichnowskiej, na północ od Gniewu. Obszar należał do zachodniej części powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej, w Prusach Zachodnich, którą tworzył Gniew wraz z lewobrzeżnymi okolicami; w 1920 roku przyłączono go do Polski. Niemiecka nazwa osady brzmiała Klein Grünhof — pod nią figuruje w spisie powszechnym z 1 grudnia 1885 roku, obok sąsiednich Groß Grünhof i Polnisch Grünhof, czyli Wielkiego i Polskiego Gronowa. Własnego kościoła w Małym Gronowie nie było. Wykaz ewidencji dla gminy Gniew nie wymienia Małego Gronowa; najbliższa pozycja to dawny cmentarz ewangelicki w sąsiednim Polskim Gronowie (pozycja 559). W Gniewie parafia ewangelicka prowadziła osobne rejestry pogrzebowe dla gminy wiejskiej od 1783 roku, księgi ślubów od 1681, a chrztów od 1682; około 1890 roku liczyła 3052 dusze. W parafii gniewskiej było wtedy 24 prywatne cmentarze i około 160 mennonitów. W wykazie miejscowości szkolnych parafii gniewskiej z około 1890 roku figuruje sąsiedni Groß Grünhof. Jej kościół na rynku poświęcono 3 sierpnia 1823 roku; rozebrano go w latach 1955–1957. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał *Klein Grünhof* jako wieś. Notował tu dziesięć domów mieszkalnych i 130 mieszkańców, w tym 38 ewangelików i 92 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Gniewie; katolicy — do parafii w Wielkich Walichnowach (*Groß Falkenau*). W 1868 roku dzieci należały do okręgu szkoln…