Lignowy Szlacheckie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki w Lignowach Szlacheckich, w gminie Pelplin, był czynny w dwudziestym wieku, a po 1945 roku został opuszczony; zachowały się z niego fragmenty nagrobków. Przed 1920 rokiem Lignowy Szlacheckie należały do powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej; w latach 1920–1939 leżały w Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 w Reichsgau Danzig-Westpreußen. Do powiatu tczewskiego wieś należy dziś. Około 1230 roku książę Mściwój zapisał wieś wraz z całą ziemią gniewską cystersom oliwskim. W 1281 roku Mściwój II odstąpił Lignowy Krzyżakom; w ich rękach wieś pozostawała do 1466 roku. Pierwszy znany przywilej wydał wsi landmistrz pruski Helwig von Goldbach (1300–1302), a w 1381 roku Winrych von Kniprode kazał go przepisać: włók było wtedy sześćdziesiąt dziewięć, sołtys miał pięć wolnych, proboszcz cztery. Kościół parafialny, murowany, powstał — jak sądzi Słownik geograficzny — jeszcze za książąt pomorskich; w 1340 roku komtur gniewski Herman Kühdorf potwierdził zapis dwudziestu czterech mórg roli na jego utrzymanie. Do dziś stoi tu gotycki kościół świętych Marcina i Małgorzaty z drugiej połowy czternastego wieku, siedziba parafii rzymskokatolickiej. Niemieccy gospodarze, jak zapisano, od początku skłaniali się do nauki Lutra. Około 1567 roku przejęli katolicki kościół parafialny, usunęli ze świątyni dwa ołtarze boczne i chorągwie i utrzymywali przy nim własnego duchownego — według Słownika geograficznego „przez lat niemal 40”. W 1596 roku …